30 Temmuz 2013 Salı

yeni olaylar ve iş aramaca :)

blogırlaaaar :) canlar cancıklar :) napayonuz? özledim le sizi ;) kaç zamandır adam gibi ne internet ne de buna bağlı olaylara kalkışabilmiştim. doğal olarak kıç kadar ekranlı kıç kadar telefonumla twitter falan ucundan yakalamaya çalışayım dedim. hatta blogları bile okumaya çalıştım ama çabalarım biraz sıkıntılı da olsa sonuç verdi :D

ben bunları anlatmıcam be kafam karıştı. hah şimdi başlıyorum işte :D kemerler takılı çıkışlar sağda kırmızı çarpıda ;) baştan söyliyim de herşeyi ona göre. şimdi yavrular ankaradan dönüşte sanki eski sevgilimden ayrılıyomuş gibi hissettim. bunu belki bi kaçınıza söylemişimdir. çok koydu yeminle. ev arkadaşımla bile vedalaşamadım. stajdaydı kendisi. vedalaşamadığım bi kaç kişi daha oldu. tren garında binmeden önce bi sigara yaktım ve herkesi aradım. ilk 10 saniye sonrası veda kelimesi çıktı ağzımdan ve salya sümük gözyaşları indi hemen. her konuştuğum kişiyle ayrı ağladım onları da ayrı ağlattım. kendime geldiğimde ve telefon konuşmaları bittiğinde ise sigarayı yere atmış ve trenin kalkış düdüğünü duymuştum. hemen atladım tabi. annem babam da gözümün içine bakıyo direk üzgün olduğumu bildikleri için. neyse geçtim oturdum koltuğuma ve camdan duışarı baktım. öle bi 5-10 dakka gittikten sonra bomba cümle babamdan geldi: ne o leeen ağlıyon mu yoksa hoahahoaohaohoaoho :D bende erkekliğe bok sürdürmiycem ya. yooooo nalakası var baba ya -.- sende yani :) modlarındayım ama az daha konuşursam sesim çatallaşcak ve böhüüaaaa diye koyuvercem. tabi neyse olay orda kapandı ama çok kötü bi olay len. valla bak içime oturdu. trenle gderken öle arkasından bakakaldım 5 senelik ankara anılarımın. lanet olsun dedim ama sadece demekle kaldım. o gece trenle yolculuk ve sabahın köründe memlekete iniş sonrası uyuyup uyandım. artık öyle bi gaza gelmiştim ki iş bulmalıyım diye akşam treniyle de izmire vıııın gittim hemen.

izmirde il müdürlüğünde bi arkadaş vardı. onla konuşmuştum iş bul baaa diye. o da gel görüşelim bi demişti. perşembe sabah memlekete iniş ve akşamına izmire geçişten sonra ertesi sabah koşa koşa cv hazırlayıp gittim arkadaşın yanına. oturduk konuştuk falan derken alım olucak mı diye sordum. o da panda daha yeni haberim oldu alım yapmıcaklarmış dedi :/ böhuühüüü diye başladım ben gene. ordan eli boş dönmedim ama. bana tüm özel huzurevlerinin adreslerini telefon numaralarını ve adam arayan var mı yok mu diye işaretlemişler. bunlara mutlaka ulaş dedi arkadaşım. ben de yes sör dedim çıktım ordan. o süreden sonra geçen 1 hafta boyunda orayı ara burayı ara derken elimde hiç bişey kalmadı. iş verecek olan tamam biz sizi ararız diyo ama arayan soran yok. birine zorla cvmi bırakayım dedim ki burası da 2 tane alıcakmış düşünün. cv bıraktım gittim görüştüm ama biz sizi arıcaz diyerekten geri dönmediler. hala daha da dönmüyolar götler ya!

tam umudumu kesip memlekete dönemyi düşünürken bakanlıktaki arkadaş aradı. heralde naptın neettin iş bulabildin mi diye arıyo diye kayıtsız bi şekilde açtım telefonu. alo naber derken panik bi ses panda koş dedi. noluyo noldu bi dur derken panda koş cvni kap gel şimdi haber aldım uzman alıcaklarmış dedi. ne diyon sen derken üstümü giyinmeye başladım. hemen geliyom dedim. bana biraz kılık kıyafete dikkat et de gel küpeni falan çıkar dedi. anam dedim içimden. benim şort ve tişörtten başka bişeyim yok ki dedim. hemen git al dedi. neyse 1 saat içinde memurumsu bi kıyafet uydurarak koştum. gittim cvmi vermeye arkadaşların yanına. düşünün ben 1 saat içinde ordayken birisi gelip cv bırakmış bile! yuh amk dedim kapıda mı yatıyonuz!? neyse arkadaşla koştuk müdür odasına çıktık. arkadaşla girdik oturduk. müdüre iş başvurusu için geldim dedim. tamam ben adını soyadını ve telefonunu alayım dedi. cvimi getirdim isterseniz onu vereyim dedim. o daha iyi olur dedi. tamam :) dedim verdim. sonra bi sessizlik oldu. adam suratıma bakıyo ben adama bakıyom. tık yok ama. ben ne iyeceğimi bilemedim adam da mal mal bakıyo çözemedim ne yapacağımı. neyse sonra arkadaş konuştu kaç kişi alıncak falan derken 2 kişi dedi. 3 de olabilir dedi. hah iyi falan dedik ama gene bi sessizlik. sonra biz sizi ararız modunda ufak bi konuşma yaptı bizimki. e iyi dedik çıktık. cumaya kadar ararız dedi. tamam dedim. normalde memlekete dönecektim ama bekleyeyim dedim.

bu arada tabi annem ablam bır bır bır konuşup şuraya da git bunu da yap ona tekrar cvni gönder diye başımın etini yedi. sinirler gerildi zaten. arayan yok soran yok. en son patladım bende. yeter beee diye. zaten arayan yok soran yok dedim. ben burayı beklicem dedim. ben gergin olunca doğal olarak onlarda gergin oluyo ve bi kıvılcımla koca ev alev alıyo. perşembe oldu tık yok hala. kuzen gel dışarı çıkalım dedi. ben de canım istemiyo kuzi dedim haber gelmedi moralim bozuk sinirliyim dedim. öylelikle dışarı da çıkmadım. annemle o gece yatarken konuştuk. yarın arıcaklar mı sence dedi. yooooo dedim.

ertesi gün sabahın 9 buçuğunda telefon çaldı zırıl zırıl. zıplayıp açtım ama uyku sersemiyim tabi. ben bakanlıktan arıyorum vırtzırt... hea evet!? panda beyle görüşücektim? buyrun benim!? müdür H. bey sizinle görüşmek istiyo da. !'^^+@$½½{{[£<??? eee... evet tamam. ??? bağlıyorum ozaman. dedi ve ben sevinemeden adam açtı telefonu. konuştuk ve beni görüşmeye çağırdı. tamam dedim öğleden sonra uygunsanız görüşmeye gelirim dedim tamam dedi. bu arada benle öyle bi konuştu ki anlatamam. sanki gel de sözleşme imzalayalım hemen der gibiydi. arkadaşların senden bahsetti baya çalışkanmışsın falan diye bizim iş zor ama şartları kabul edersen bi görüşmek isterim senle modunda. neyse gittik öğleden sonra. mdürün odasına girdim. oturdum öle havadan sudan nerelisin anan baban nereli falan derken iş bi anda çalışmaya geldi. bak şartlar zor yoğun dedi bu şartları düşündün mü dedi. ben de düşünüp kabul ettiğim için şuan burdayım dedim. galiba bu cümlenin etkisi olabilir gibime geliyo sonraki olanlar için. öle böyle derken toplamda 5 dakika boyunca konuştuktan sonra gerekli evraklar dedi ben kaldım tabi. O.o nası ya????? daha 2 saniye önce baban nereli diye soruyon dedim içimden. evrakları saydı falan. tamam mı dedi tamam dedim. sonra yanımda oturan başka bi adam (ki kendisi taşaklı bi insan ki bi nevi o da sorguya çekti beni) hayırlı olsun diyip sırtıma vurdu. o.O ben bişey diyemedim. sadece sağolsun çıktı ağzımdan öylece. 5 saniye sonra da e ben gidiyim artık oldum.

dışarı çıktım mal gibi lan noliy işe kabul mü edildim ben derken arkadaşların yanına indim ama hala mal bi haldeyim. ee ne dedi ne sordu falan derken bunları bunları dedi dedim ve galiba oldu işe alındım dedim. millet tabi pek bi sevinir modda ama bendeki bakış:


haaaaaaa anladım bakışıyla noluyo lan bakışının birleşimi bi surattayım.

öle şte çıktım geldim memlekete. belgeleri topladım. askerliğimi tecil ettirdim (ki onu da bi sonraki panda klasiğinde anlatıcam çünkü anlatırsam burdan ağrıya yol olur bildiğin) sağlık raporu sabıka kaydı derken herşey tamam oldu. yarında basıp gidicem evrakları vericem ve en kısa sürede izmirde işe başlamış olucam. beklerim canolar :) izmiri mekan belledim şuan için :D

p.s. burda özet gibi geçmek istemezdim ama izmir maceramda 2 yeni tatlı mı tatlı insanla tanıştım :) bunlardan biri hepinizin tanıyacağı uzere FATİH AMORF beyimiz :) kendisi pek bi kıpırdak pek bi cana yakın pek bi konuşkan :) yeni tanısanız bile yabancılık çekmeyeceğiniz çekemeyeceğiniz bi insan :) ben kendisini çok sevdim şahsen <3 biraz duygusal ve edebi yönü var gördüğüm üzere ama blogdaki gibi şairane takılmıyo :) kendisini burdan öperim çok :* bi dahaki buluşmamızı da iple çekiyorum :)

ikinci olarak da bu arkadaşı pek tanımayabilirsiniz ama o blogumu takip eden birisi. sosyal ağ olarak açılan ve şimdiki durumu belli olmayan bigale sitesinde tanıştım kendisiyle. o kadar cana yakın ve o kadar kibar bi insan ki kendisi yazışından bile anlayabilirsiniz bu durumu :) lakabı olan BEYAZPEYNİR ise hala benim için sır. güya beyaz peyniri çok seviyomuşmuş :D :P yalan anam bunlar :P kendisiyle de görüştüğüme tanıştığıma çok memnun oldum. çok düşünceli çok iyi niyetli ve çok kibar bi insan. sohbet ettiğiniz saatler sanki dakika misali geliyo insana ;) o denli koyu muhabbetlere dalabiliyosunuz hem de hiç sıkılmadan :D

neyse kapanış yapıp yatmam gerek. gelecek partta askerlik tecilini anlatıcam canolar. hem başıma gelenler hem de bilgi mahiyetinde bi yazı olucuk beni izleyin yavrular :*

5 Temmuz 2013 Cuma

aynayı kırdım gaçın!

selam blogırlar blogdaşlar. gene üzerime şimşekleri çektiğim ve bok gibi geçen bi günle karşınızdayım :/  gene ne oldu amk burnun boktan bi kurtulmuyo diyenlere selamı bir borç bilirim. haklısınız a dostlar bende bu işler bitmez :/

gelelim 2 gün öncesine. 2 gün önce sevgilimle konuşup buluşalım dedik. o da beni illa korku filmine götürmek istedi. niye ilk günden korku filmi izleyemiyorum korkuyorum ben dediysem artık. illa ki gidilcek o korku filmine modunda. yavrular size tavsiye ilk buluşmada böyle şeyler söylemeyin, eğer söylerseniz ve sevgiliniz gidelim dedikten sonra sizin ısrarınızla vazgeçerse kıyamam diyip gidelim hadi demeyin. benden söylemesi! kulağa küpe mode on yapın okuyun ;)

ben bu boku yedim tabi :D gideilm olduktan sonra işte 2 gün önce filme gitmek için buluşucaz. ben süsleniyorum tabi gene 1 saat öncesinden. ayna karşısında saçları yapmaya uğraşıyodum bi baktım ayna o kadar pis ki bişey görünmüyo ne biçim lan bu dedim. bi sileyim dedim. siz siz olun aynayı tek elle tutarken silmeyin :/ aynayı sileyim derken köşesinden cart diye kırdım a dostlar :/ bekle beni 7 sene uğursuzluk aç kollarını ben geliyorum. hurafelere inanan insan mode on :/ neyse dedim bişi olmaz heralde. buluştuk bişiyler yedik filme girdik. film de o kadar dandik ki anlatamam. güney kore yapımı bi film. lanetli bi video. halka stayla ama daha moderni. bunda bilgisayardan usb webcam falan ile dolanıyo bizim lanetli videomuz. zaten halkadan oldum olasıya nefret etmişimdir.** bi de üstüne bu eklendi. yok ordan burdan bişiyler fırlıyo tip tip suratlı insanlar falan. yok büyüymüş falan derken sevgilimin gömleğinin içine giricektim az daha. sahnenin gelişini anlıyorum ve bakmak istemiyorum. sevgilim de bi bak ya o kadar korkunç değil modunda. bütün filmi kalbim ağzımda izledim sayesinde. korktukça da sinirlendim tabi vurdum sevgilimin koluna ne işim var benim bu filmde diye diye.

neyse fimi atlattık eve bıraktı beni sevgilim. o günü öyle kurtardık. ertesi gün de kpss tercihlerimi yaptım. memur olmak için tercih yaptım a dostlar. 7sinde açıklanıcak dediler. tamam bekleriz en azından ankaradan gitmeden bilicez dedik. oturduk aile meclisi skype başına bura nası ora nası dedik dedik yazdık. tabi şöyle bi durum var ki 314 kişi alıncak ve benim puana göre sıralamam 945 :O annem onu yaz bunu yaz derken iş iyice karıştı tabi. bana sıra gelmeme durumunu zor anlattım bizimkilere umutlanmayın dedim. tercihler manisa tekirdağ kırklareli edirne zonguldak kocaeli sakarya ığdır giresun diye devam ediyo. sonlara doğru doğunun dipleri tabi. devlete gireyim de modu oldu. bu ığdır ne ayak diyenler olabilir. vardı tercihlerde ve benim de sondan birinci tercihimdi. sonra kuzenimin kankası ığdırda 4 senedir sınıf öğretmenliği yapıyo bi arayım dedim. aradım. kız bi anlattı ki ığdırı anam 3 kilometrelik kıç kadar şehir değil burası hayır izmir olmalı bence moduna girdim. meğerse ığdır ne güzel bi şehirmiş öyle. tamam küçük falan ama mis gibiymiş. havası izmir havası gibi insanları zaten azeriymiş çoğunlukla. gece kız başına sokakta gezsen bile dönüp bakan olmuyomuş. :O oldum direk! sen misin sona yazan pat diye başa çektim ığdırı. göndermeden önce de dua ettim hayırlıysa gönder allahım diye.

bugün sevgilimle gene buluşmak için sözleştik. geldi aldı beni. tunus taraflarına gittik. bizimkinin surat asık tabi.  noldu noldu diyorum yok bişey diyo. meğersem sabah kötü olmuş bu yüzü falan uyuşmuş. baş ağrısı varmış. e akıllım niye söylemiyosun bunu diyorum. şimdi hafif bi baş ağrım var diyo. te allahım dedim. yatıp dinlenseydin ya evde dedim yok yok bişeyim moduna giriyo hemen. öyle böyle derken oturduk tabi 2-3 saat. sonrasında bi msj geldi. önce bakmadım telefona ama sonra okuyunca başımdan aşağı kaynar sular döküldü. 3ü son gün olan tercihler bugün yani 4ünde açıklanmış dediler. hemen telefona atladım. girdim ama bulamadım ösymye tercih sonuçları yerine başka yerlere girmişim. sevgilim de nası ya dedi o da girrdi hemen. buldum ben dedi. tcni ve şifreni gir dedi. anasını satayım giremiyorum bi türlü. yanlış falan diyo paso. el ayak titremede kaldı. sen tc'ne bak doğrumu dedi doğru dedim. sonra şifreni söyle ben gireyim dedi. tamam dedim söyledim. girdi.  bana verdi telefonu. ben ok tuşuna bastım ve bakamıcam dedim ona verdim telefonunu. gözlerimi ellerimle kapattım bekliyorum. sonra kafamı bi kaldırdım sanki sevgilime koca bi kokarca yedirmişler gibi bi suratla karşılaştım. olmamış mı dedim. suratı düşük bana baktı. olmamış sevgilim dedi. telefonu çevirdim bi baktım ki YERLEŞTİRİLEMEDİ diye eşek kadar yazıyo ekranda. çok pis moralim bozuldu. hem de tam da tavlada sevgilimi yeniyodum. böyle bi an mı olur falan dedim. üzüldüm a dostlar. içim sıkıldı. gelmeme ihtimaline alıştırmıştım kendimi ama ığdır biraz umut olmuştu benim için. o da gelmezse kalırım öyle demiştim içimden. ki öyle de kaldım. benim suratım düşünce sevgilimin de suratı düştü tabi. oturduk öyle kös kös.  ne vardı o msjı okucak deme? okuma eve gidince bak deme. moralini niye  bozuyosun o an!?

bu şarkıyı da çok severim pek severim!

neyse sevgilim biraz şebeklik yapmaya başladı tabi üzülme diye. yedek bi planın var dedi. evet yedek bi planım var. hiç bişey olmazsa izmire gidip özelde iş arıycam demiştim. şuan yedek plan devreye girdi. istikamet izmir olucak benim için. işimi orda icra edicem. tabi bulabilirsem. 

tüm bunların üstüne bide sevgilim fenalaştı. sabahki kötü hali gibi değildi ama baş ağrısından yerleri tekmelicek moda gelmiş ama bizimki tabi moralim bozulmasın diye suratında winnie the pooh :3 gibi sırıtışla duruyo. benim moral çökmüşken iyice çöktü. panik de oldum tabi. neyin var iyi misin diyorum. iyiyim diyip sırıtıyo. sen iyi misin diyo. siktiret beni tercihleri sen iyi misin sabahki gibi mi oldun diyorum. yok iyiyim diyo. sonra bi of başım diyo. bi ara bi ağrı kesici alsam dedi. tamam dedim gidiyorum ben sen otur burda dedim. fellik fellik etrafta eczane aradım. 2 tane buldum ama 2side kapalı mı olur arkadaş!? hep bunlar kırık ayna yüzünden diye bi taraftanda küfrediyorum. sonra kafeye koştm direk. baktım bizimki öyle oturuyo. garson kızı çağırdım ondan istedim var mı ağrı kesiciniz diye o da parol var dedi. bizimki hemen getir ooo falan oldu. ben bilmiyorum hiç tabi parol'u. dolorex'ten şaşmam ben :) neyse içirdik. bak kötü olduysan kalkalım cümlesini 490. kez derken tamam kalkalım dedi. hesabı ödedim kalktık hemen. koluna girdim. arabayı aldık çıktık direk. önce beni bıraktı. eve geliyim dedim ama annem evde dedi olmaz şimdi dedi. aklım sende bana mutlaka msj at dedim. tamam dedi. 1 saat oldu 2 saat oldu cvp yok msjlarıma. bi eve geldim dedi bi daha tık yok. alalhım nerde bu nerde bu!? aklıma bin tane şey geliyo tabi. arayamıyorum da annesi var diye. msj at msj at msj at derken küçük çaplı bi kalp krizinden kıl payı döndüm. tınılılılılı diye telefon ötünce baktım bizimki iyiymiş şimdilik ama doktor migren başlangıcı var demiş. ben de haber alamamanın paniğiyle tövbe tövbe sanki ölümcül bişi var oldu diye aklımdan geçiriyorum. eve gelmiş dedim kıpırdarsan basarım evini! tehdit ettim dinleniceksin dedim tamam dedi.

öyle işte a dostlar bi günde saçma sapan bi ton sıkıntı yaşadım. en son şu moddaydım:

elleh??

şimdi uyuttum sevgilimi. bi an düşündüm noldu lan bugün dedim. sonra da aklıma geldi ve yazayım istedim. kesin nazar değdi bize. kedi gözleri bla bla :/ gözü olan mümkünse başka tarafa baksın yoksa bulucam ben onları :/

son olarak da izmir tayfasının ana graliçesi van görlüm, bunu okurken mutluluktan uçucaksın eminim. izmir yolu açıldı bana ;) tercihler zamanı ne kızmıştı bana orda burda ne yapcaksın sen diye :) artık bi iş bul bana anam öperim datlı yanaklarından. ev arkadaşı da ayarlarsın sen bana deme prenses ;) ;) izmirliler bekleyin beni. dua edin de iş bulayım :/ bi kaç arkadaşı taciz ettim direk ama bakalım. memlekete dönünce iyice milletin yakasına yapışırım ;)

iş bulamazsam olacaklardan sorumlu değilim!

** halkadan nefret etmemin sebebi: bana başta polisiye bi film diye anlattılar. ona rağmen korktum. düşünün yani! sonra izleme gafletinde bulundum. son sahnelerde samara televizyondan çıkıp da saçlarını açmıştı ya orda bıraktım ben işte. hem kendimi hem boşaltım sistemimi... F*CKYOU SAMARA!

panda öper :*

1 Temmuz 2013 Pazartesi

yeni bir başlangıç :)

selam blogırlar blogdaşlar :) nasılsınız canlar? ben çok iyiyim  hayatımdaki değişiklik ve boşluklara rağmen :) bu yazımda içinizi sıkıcak bayıcak üzüntülü şeyler yazmıcam merak etmeyin. zaten adı üstünde yeni bir başlangıç ;)

neyse hikayemize başlayalım :) tam gününü hatırlamıyorum ama balodan sonraki günlerden bi gün ve yorgunluktan ölüyorum tabi. hala vücut alkolü atamamış :/ neyse bi arkadaş aradı beni gel dışarı bişeyler yemeğe gidelim konuşmaya gidelim dedi tamam eyv oldum bende. çıktık ondan bundan derken iş ilişkilere geldi tıkandık tabi ikimizde. sinir bi modlardayız :) arkadaşa o sinirle ben de profil açıcam anasını satayım dedim. o da aç lan modunda zaten :D neyse eve geldim malumunuz siteye kaydımı yaptırdım. eski hesaplarım açık mı diye baktım ama değillermiş. en son ki hesabımla açma gibi bi gaflette bulunup da eski sevgilime tekrar yem olmak da istemedim.  neyse bi hesap açtım bakınmaya başladım.  hoş iyi da falan diye giderken dedim yeter sıkıldım artık bu son sayfaya da bi tarayıcı edasıyla bakayım da sonra kapatayım dedim. bak sen allahın işine :D facebukumda ekli ve memleketten ilkokuldan tanıdığım bi çocuğun eşek kadar olan profil fotosunu görünce bi yutkundum tabi :D çocuğun tipinden ve facebuk profilinden az çok anlamıştım ama dış mihraklardan da öyle olmadığını kızları sıraya dizdiğini duymuştum :) eee romeo yalan söylemez ;) neyse bir bakarsın 2 bakarsın falan derken ee tamam yeter yani. sonra facebuktan çocuğa msj attım naber görüşelim telim bu falan diye. memleketli ayağı çektim tabi. gitmeden 2 kelam edelim memleketlim falan modundayım. daha önce de konuşmuştuk tabi biz bunla hatta istanbulda aşık olduğum biri var gideyim mi gibi bi durumları vardı ben de koy götüne git demiştim. neyse olay bu değil. hemen dönüyoruz ki msj attım işte :D o da tamam görüşelim mutlaka cınım modunda bişi yazmış. ben müsaitim sen işlerini ayarla haber ver bana dedim :D

işin sonu kaldı o öyle :D merak etmeyin ;) başka birileriyle yazıştım tabi. biri rsm? demiş yok anam yazdım sadece. sitenin bi an düzeldiğini düşünmüştüm niyeyse ama öle mallar da çıkıyomuş. ufak bi çocuk yazdı sonra bi askıntı olup ap necisin dedi en son kapanışı da ben senle arkadaş olmak istiyoruma getirdi. tüm bu geçişler ise mezun olma bölümler hakkında konuşurken oldu. nası mı oldu? sormayın ben de bilmiyom :/ sonra birisiyle daha yazıştım. bi tane manyağa çattım tabi sonra bi selam yazdım adam sıralamış yok adını şu dizinin ilk bölümünde görmüştüm o andan beri sevmiyorum o adı işte sen ne arıyosun ki ben senin aradığın kişi değilim zart zurt... anam dedim son ütücü sen kaldıydın kafama seni de buldum dedim. hea iyi  falan dedim ama işte yok bunu iki kere yazmışın falan triplerinde. ya anladık istemiyosun bunu ilk msjında da  demişin zaten ama yani bi sus amk bi sus ya he de geç. ne zorun var bu kadar msj israfı yapmaya be arkadaş :D

sonra başka birisiyle konuşmaya başladım. tuttu bişeyler tabi. foto falan yok onda da bende de :) görüşelim oldu telefonlar verildi falan. whatsappdan yardırdık tüm gece. tatlı da bişi tabi. neyse cumartesi buluşalım dedik buluştuk da. beyimiz beni arabayla aldı güzel bi yere götürdü. yedik içtik sohbet falan ettik. çok güldüm o akşam :) gecenin sonunda bana gidelim oldu tabi iş. ilk yok ya falan dedim ama bi ilk olucak panda şansını dene dedim. bişey yaşamak istediğimden değil. amaç seks değil yani. öle bişey olmayacağını annem evde demesiyle de anlamıştım. gayet güzel bi şekilde arabasına bindik evine gittik. bi kahve yaptı. içtik :) sonrasında tabi alkol var bende biraz mayıştım doğal olarak. bi ara (ki bu sıralar çokça oluyo nedense) elimi ovalamaya başladım. his kaybı olduğunu söylemiştim zaten ona da. gözaltı falan herbişeyi anlatmıştım. elimi istemsiz bi şekilde ovuşturmaya başladım. acıyo mu diye sordu ben de yooo dedim. sonrasında elimi aldı azıcık ovaladı falan. üstüne espriyi patlattı :D elini tutmak için bahaneydi falan dedi :D ben de güldüm falan. sonrasında tribleks evinin bahçesinde otururken (!) (ki öyle canlar adam saray yavrusunda oturuyo bildiğin :D ) sandalyesini yanıma çekti. iyi hoş derken elini uzattı. ben de elimi koydum üstüne. el ele tutuşmaya başladık. sonrasında omzuma başını koydu pat diye. ben de başımı onun başına yasladım oturduk öyle. işte o an noluyo napıyorum ben oldum. eski anılar ve eski ilişkimin hissettirdikleri geldi aklıma. accık toparlanır igib yaptım sigaramı söndürmek için doğruldum. sonrasında arkama yaslanınca bi daha aynı pozisyon oldu. koluma sarıldı bu sefer. çok güzel kokuyosun dedi. güldüm bende. bu arada lenslerim kurumuş gzümde içmişim başım ağrıyo e bide böle saçma sapan hisler hissedince pek rahat olamadım. başım ağrıyo dedim. çok mu ağrıyo falan dedi msj yapmaya başladı. ilk başlarda iyi geldi de sonra baktım kafa güzel diye iyice başım dönmeye başladı. tamam bırak dedim. evine bırakıyım istersen dedi. iyi olur dedim. yolda arabayla giderken suratı asıktı tabi. bana da elini tutmamı istemiyosan acele ettiğimi düşünüyosan söyle dedi. ben de yoo elimi tutmanda sıkıntı yok dedi. sorun ben ne hissettiğimi şuan bilemiyorum dedim. geçen ilişkim pek iyi bitmedi çok yara aldım dedim. şuan sırası mı bilmiyorum bunu söylemek için falan dedim ama o da hemen anlatmak zorunda değilsin dedi. ben de söylemesi güç zaten dedim. tamam zorlama dedi.zamanı gelince anlatırsın dedi. bi 2 dakika sonra dayanamadım. bu sefer baştam pazarlık tarzında ilerlemem gerektiğini düşündüm. aslında iş pazarlık olayı değildi ama işte bazı yaralarımı ve büyüklüklerini karşı tarafa söylemem gerektiğini hissettim. pat diye eski sevgilimden dayak yedim ben dedim. tepki vermedi. sonra yaşadıklarını anlıyorum dedi. çok zor şeyler yaşamışsın dedi. ben de bu durumu atlattığımı sannıyodum ya da atlattım ama işte kötü hisler aklıma geldi beni etkiledi bilmiyorum ama şuan bu yüzden ne düşünmem gerektiğini bilmiyorum. ne hissettiğimi de bilmiyorum. seni böyle bi durumda bıraktığım için özür dilerim dedim. o da saçmalama dedi. bi başlarken ne söylemiştik? tanışalım görüşelim sonra zaman bize ne göstericek ona bakalım demiştik hatırlıyomusun dedi evet dedim. sonra giderken tek elle araba kullanabilecek misin dedim ve elini tuttum. o da görücez dedi ve gülümsedi.

o gece beni eve bıraktı ve bugün bi daha görüştük. sinemaya gittik. çok eğlendim gene :) world war z'yi izledik ve ben çok beğendim. bence izleyin derim. çıkışta da beni eve bırakırken gene konuştuk. bişeyleri konuşmam gerekiyodu ve bunun farkındaydım. hayatım belirsiz şuan çünkü :/

bu sefer benim gideceğimi biliyosun deme dedim. yani?? dedi. ben de gideceğim belki ankaraya dönmeyebilirim. belki dönebilirim bi kesinlik yok dedim. kpss tercihi yapıp gittiğimde ne olucak dedim. benim nereye gittiğim konusu ne olacak dedim. o da sen nereye gitmek istiyosan oraya git dedi. geleceğine karışmak istemiyorum dedi. ben bişeyler için çabalayacağım. sen nerede olursan ol gelirim dedi. o an böyle bi sözü tüm ilişkilerimde hiç duymadığımı farkettim. bi garip oldum. şaşırdım aslında :) ben bunu hiç duymadım daha önce dedim. ben sana değer veriyorum dedi. ben ozaman hiç değer görmemişim önceki ilişkilerimde dedim. baktı sadece. sonra beni eve bırakma dedim. noldu dedi. işin yoksa bişeyler içip konuşmak istiyorum dedim. tamam dedi. indik bi yere oturduk. 2 saat konuştuk. uzaktan yürütülebilcek bi ilişkinin özverili ve verici olması gerektiği konusunda konuştuk. zor olduğu ama karşılıklı bişeylerin ortaya konması gerektiğini konuştuk. neyse konuştuk da konuştuk. geceyi sonlandırdık. beni eve bıraktı.

tho odd life of timothy green filminden ;)

tüm geceden aklımda kalan girdiğimiz kitapevinden adıma yönelik bi kumbara alması (üzerinde adım yazıyo böle dinazorlu bişi çok değişik olum :D), world of war z'nin gerilimli dakikaları ve onun kolunu her zombi pörtlemesiyle sıkmam, beni eve bırakmadan önce arabada dudağıma bıraktığı o güzel öpücük ve iyi geceler bitanem msjı...

27 Haziran 2013 Perşembe

mezunuuuuuum :)

öhhööm öhööm! arkadaşlar artık aranızda geleceğin meslek elemanı, gönüllerin fatihi ve inş iş bulursa paralı bi panda olma yolunda ilerliyorum :) dün itibariyle stajımdan a1 i çakmış bulunmaktayım :) ne dersim var ne de artık okulla bağlatım kaldı. son dakikalarımı da evde bi başıma odamı toplamakla geçiriyorum. gerçi pek bu konuda başarılı değilim ama :D

neyse mezun olmadan önce tabi güzel bi balo yaptık. faceten sıkı takipçilerim bilir :D buraya da fotolarını koymak ve sizi seksi balo kıyafetimle başbaşa bırakmak isterdim ama bu pek mümkün değil şuan için :D neyse konumuza dönelim. pazartesi günü duşumu aldım. giyindim ve partnerim olacak yani baloya birlikte gideceğim kankamla telefonlaştım. hala kuaförde olduğunu duyunca tabi bi dellendim. mübarek gelin başı sanki. kuaförü de kızılaydaymış burda ufak bi detay geçiyorum. gözaltına alındığımdan beri hiç kızılaya gitmemiştim. o gün artık bişeylerle yüzleşme konusunda tamam dedim eli mahkum gidicen ama panik yapma sakin ol dedim kendi kendime. zaten o allahın cezası avmnin önünden bile geçmedim. kemer almam gerekiyodu. metro altına arandım durdum. bu arada artık o panikle mi bilemiyorum ama burnum hala o biber gazının keskinliğini aldı :) kendimi takdir ettim :D buldun gene bu pis kokuyu dedim. neyse kemerimi aldım çıktım kuaföre gittim. bekle allah bekle tabi. bir kızın saçı 5 saatte nası yapılır onu gördüm. kankam olmasa beklediğim kişi 1 dakka durmam ya ne sıkıcı bi yerdir orası :) tek tesellim benim 2 katım bi adam vardı orda. kuaförün ta kendisi. kankam saçım nası olmuş diye sordu paso ama ben adama bakıp salyalı bi şekilde "çoh güzel yeaaaaaaaa :D" modundaydım. bi ara kankamla adamı çekiştirdik onunda dibi düşmüş tabi. çok tatlı laaaan diye dert yandı bana sonra tabi evli ve 2 çocuklu bi adam olduğunu öğrendiğimde ise bi hüzün kapladı beni :/ vay anasını dedim adamı kapan kapmış :D sonra saat 6 buçuk olmuş tabi. ben oraya 4te gittim lan bu ne iş???? apar topar çıktık saç bitince. atladık bi taksiye doğru arkadaşın evine gittik. hemen bişeyler atıştırdık. güya ben aç değildim ama su böreğini grünce bi dilim almazsam olmaz mode on oldum :) hemen yemeği lüplettikten sonra giyindik işte. ben saçımı falan yaptım. lenslerimi takmıştım zaten. hazırdım. ayakkabılarımı giydim parfüm falan derken çıkalım dedik. taksi çağırdık evin önüne. tam taksiye atladım anam davetiye? nerde bu nerde bu derken evdeeeeeee diye bi ses aklımı aldı :) hemen indim taksiden ki allahtan taksi hareket etmemişti. gittim eve davetiyemi aldım çıktım. neyse geldik güzelim sheraton hotelimizin havuzlu girişine :) indim ben önden sonra koştum kankamın kapısını açtım. tüm gece centilmen olucam diye söz vermiştim ona da :D indirdim falan. taksi parasını verdim. indik etrafta kimler var diye bakınıyoruz tabi. kimseyi göremedik.

neyse dedim bi sigara içeyim ben yaktım bi sigara baktım zır zır telefon çalıyo açtım. bizim arkadaşlardan biri nerdesiniz dedi. geldik öndeyiz dedim. tamam bizde içerdeyiz dedi. e gelin buraya madem dedim. yok içeri girince görüşürüz dedi. te allam iyi dedim. bu arada tabi sürekli poz verme modundayız foto çekiliyoruz falan. hatta biri de bu:

p.s. baloda tek papyon takan ben zannediyodum. tabi bi kiş çıktı bizim bölümden ona da allahıekber vuhuuuu diye sarıldım :D çocuk ne yapcağını şaşırdı :D baloya papyonla gidin bence. ilerde balosu olanlar için kulağa küpe deftere not olsun ;) neyse içeri geçtik herkese selamlar modundayız. sonra balo salonuna geçip oturduk. bekliyoruz. garson kız geldi ne alırsınız dedi. ben tabi önceden herşeyi hazırlamış bi vaziyetteyim. hemen şampanya dedim. bizde şampanya yok dedi. HÖNK!? sheraton'a geldik biz deme diyorum içimden. kamyon garajı büfesi değil burası deme?? ben öle kalınca kız bi daha sordu. kankama sordum ne içmek istersin diye o da şarap olsun madem dedi. 2 beyaz şarap söyledik. şak diye geldi. şarap güzel mi kötü mü bilemedim ama içtim tabi. beleşeee ve şerefeee diye :D

sonra arkadaşlar geldi yemeler içmeler falan derken artık balonun son 1.5 saati. ben 2. şişe şarabı bitirip 3. geçme hazırlıklarındayım. bu arada tabi kendimi piste atıyorum sürekli yandan yandan modlarındayım :D bi döktürdüm bi döktürdüm sormayın. bi ara roman havası çalalım dediler. kadehi kafama dikip allaaaaaaa açılın geliyom dedim ve daldım ortaya. sonra bi ara roman havasındayken solist iyi oynayanları sahneye alıcam dedi :) bizim kız arkadaşlardan birini çıkardı. lan bende çıkıcam banane oldum tabi :D sonra bi baktım solist beni işaret ediyo. sen misin çağıran. çıkarsın sahneye bi roman oynadım bi roman oynadım alkışları kaptım tabi :D göbecikler attım falan :D sonra indirdiler işte. sonra bi zeybek oynansın dediler. bilenleri ortaya alalım dediler. bu panda durur mu ege kanıyla dolu bi halde çıktım bende ortaya. açtım kollarımı zeybek oynadım bide :D sonra pist doldu taştı tabi. halaya geçelim dediler sıpamadık piste. masalar arası turladık bizle. halay mode on bi şekilde :D dolandık dolandık falan. bu arada tabi 3. şişeyi yarılamışım ben de ama farkında değilim tabi :D kafa güzel ama kendimdeyim. neyse pasta kesilcek dediler. oturduk yerlerimize. bi konuşmacı çıktı övdü falan bizi baya :) sonrasında bi ara bi heryer taksim heryer direniş dedi biri. ahanda dururmu koca okul başladı söylemeye tabak çanaklar kaşık çatallar birbirine vuruldu. benimde içimdeki anarşist ruh çıktı tabi başladım ben de bağırmaya :D bi 10 dakka bağırdık slogan attık sonra sustuk tabi. pastalarımızı yedik falan. son foto çekimleri olmaya başlarken bi baktım üçüncü şişe şarabın da sonuna gelmişiz :D aranıyorum taranıyorum yok başka şişe ortada. meğersem kapatmışlar artık içki servisini. neyse kafam baya kıyak oldu tabi bütün fotolarda full sırıtmayla çıkıyorum :D

sonrasında after party var dediler giriş bedavaymış bize :) ahanda goş goş goş :D indik aşağıya fena dağil bi durum var ortada :D ortam güzelimsi. müziklerde öyle tabi. ankarada 4 sene böyle bi yer arayıp sonra da bulmuşken e panda durur mu başladım gene oynamaya :D kankamla tutamadılar bizi. millet serilmiş bi vaziyette oturcak yer arıyolar tabi :D peki biz? o masa senin bu masa benim kopa kopa geziyoz :D bi ara gangnam çaldı da marifetlerimi gösterdim millete :D  vücut da psy'a benceyince hareketleri de taklit edince tabi herkes yarıldı :D saat 2 falan olmuş benim haberim yok tabi. bi sigara içelim dedik kankamla dışarı çıktık. oturduk biraz ayaklarımızı dinlendirdik. sonra içeri girdik. bizzim grup gidicez biz dediler. lan niye gidiyonuza falan döndü iş. e hani çıkışta çorbacıya gidicektik 4te birlikte çıkıcaktık falan olduk kankamla. yok işimiz var öle de böle de falan dediler. sinir oldum sadece 3-5 meze yiyip 1 parça tavuğa ve düğün halayına mı geldiniz yani bu mudur diye düşündüm.  ki çorba organizasyonunu yapanlar da onlardı. eeeeh koy g.tüne dedim devam ettim bende. kankamla ikimiz kaldık tabi. oyna oyna falan bi hal olduk. bu arada 2mizinde gözler kedi gözü gibi fosforlu :D çirkin bile olsa kabulümüz biri gelsin ya la modundayız :D yok anam tık yok tık yok! sağa bak sola bak bi hareket yok. hadi ben kendimi geçtim de kankaya da birini bulamadık ya la :/

bu kadar sinir üstüne baktım ayılıyorum kanka bi shot yapak mı dedim. o da olur dedi. sonra birinden duyduğumuz üzre suyun fiyatı 7 liraymış. bildiğin plastik şişede 0.5 litrelik su. O.o ohamısın dedim içimden. kankama lan 15 falan olsun 17 olsun lan verelim falan dedim bi kere geldik kıyalım paraya dedim. ama sen sipariş verirken bi sor bakalım dedim. sonra arkamı döndüm 2 bakınmaya. tekrar konkama döndüm eee dedim tamam dedi söyledim dedi. ne kadarmış dedim ne bilem onu sormadım dedi. lan nası sormadın direk siperiş mi verdin dedim. heeee dedi :D allaaah eve geliyo haciz panda git bi dil altı al dedim kendi kendime. neyse tekilalar geldi shot yaptık sonra ne kadar dedim 50 dedi. allahuekber wuhuuuuuuuuuuuu dedim bende :D kuzu kuzu bi tarafımıza kaçan 50 lirayı verdik tabi. hem tekila yaktı içimi hem de parası :D  sonra biraz daha zorladık şansımızı ama etrafta bir tane erkek olmaz mı ya. dönüp bakanı bile zor bulduk. tabi o da yanlışlıkla baktım der gibiydi.

eaaah yeter dedim gidelim artık dedim kankama o da tamam dedi. atladık taksiye. saat 4 olmuş tabi. eve geldik ayakkabıları çıkarmamla kırmızıdan mora geçen ayaklarımı görmem bir oldu. abbov dedim ayaklar yok bende :D  sonra tabi iyice sersemlikle yatıp uyudum. sabahta kalktım evime geldim. kafam hangover tabi :D daha anca vücudumdaki alkol çıktı da mayışıklığım geçti.

işte böle canlar artık lisans mezunu şimdilik işsiz bi panda duruyo karşınızda. en kötüsü de 3 senelik evimden çıkmak. şuan üşensem de yavaştan eşyalarımı topluyorum. koyuyo be :/

14 Haziran 2013 Cuma

One Night One Bus One Custody!!

selam blogırlar. galiba hazırım herşey için! kaç zamandır buralarda olmayışımın nedeni kiminizin bildiği kiminizin de bilmediği bi sebepten. işte bunu anlatmaya geldim bugün. çok çabaladım uykularım çok kaçtı ama şuan iyiyim. bugünkü haberden sonra da iyi olacağım inşallah. bi ara da istanbul rihanna konseri özeti geçicem size merak etmeyin ;) 

(uzun bi yazı sizi bekliyo)

neyse konumuza gelelim. 30undaki konsere gittim ve o hafta sonu ankaraya dönmeye karar verdim. cumartesi daha önce konuştuğumuz şekilde kaytan bıyıktan haber bekledim ama gelmedi. güya buluşucaktık. gerçi o biraz yoğundu istanbulda işleri çoktu ama neyse demiştim. sonra kendisiyle hala bu konuda konuşamadım. bi ara unutmadan sorayım ;) neyse cumartesi yani ayın 1i akşamı ankara otobüsüne atladım. sabahına indim ve eve geldim. geceden zaten arkadaşla konuşmuştuk. bu eylemlere bizde katılalım demiştik. canımız sıkıldı çünkü o kadar insan orda hem benim hem de senin hakkın ve geleceğin için bulunuyorlar biz neciyiz demiştik. karar aldık pazar günü kızılaya gidelim diye yani ayın 2'sinde. pazar sabahı indim eve geldim bi güzel uyudum. sonra da arkadaşla buluşmak için evden çıktım. kızılaya gittik. baktık ortalık yıkılıyo bizde coştuk tabi. arada yoğunluk oldu gazdan insandan ama hepimiz orada birdik. hepimiz orada tektik. hepimiz orada halktık! günün ilerleyen saatlerinde doğal olarak karnımız acıktı ve yemek yemek için sakaryadaki hostaya geçtik. bi güzel yemeğimizi yedikten sonra kızılaya geçelim artık ordan da eve geçelim dedik. anneme söylememiştim kızılayda olduğumu. tabi doğal olarak ablam yumurtlamış. bi baktım annem arıyo hadi bakalım napcaz napcaz falan derken açmak durumunda kaldım. bi ton laf yedim tabi. neyse sonra telefonu kapattım. aklımdan eve dönelim düşüncesi geçerken bi anda panik bir kalabaık gelmeye başladı avm tarafına. ben de tırstım bi an arkadaşımda tırstı. koluma yapıştı direk. heralde gaz geliyo dedim ama havaya bakmamla üstümüzden geçen ve 5 ayrı noktaya doğru uçan biber gazı bombalarını görünce ahanda sıçtık dedim içimden. napcağımızı bilemeden bizde koşmaya başladık. ileriye bakınca 300 spartalı misali eli coplu çevik kuvvetin önüne kim gelirse alıp copladığını gördüm ve iyice panik oldum. tuttum arkadaşın elinden avmye doğru koşturmaya başladım. avmyi bilenler bilir. dışarıda starbucks var. oraya doğru girdik ama ileriye bakınca bunun göz korkutma müdahalesi olmadığını anladım. herkes starbucksın camlarını yumruklamaya kapıyı açın demeye başladı. derken aradan avmye giriş olduğunu gördüm ve gene elinden tuttuğum gibi arkadaşla içeri koştum. artık avmdeyiz rahatız dedim ama meğersem bu benim için yalandan ibaretmiş. 

avm içindeydik ama hala panik bir haldeyiz. insanlar yaralı bi halde korkmuş bi halde içerideler fakat dışarıya çıkış yok! bu arada starbucksa girmeden önce 5 adım ötemde duran kişinin kolundan tutup çekerek de kafasına biber gazı kapsülü yemesini önlemiştim. şimdi içerde tıkılı kalmıştık. çıkış yolu ararken yangın çıkışını gördüm direk oraya koştuk arkadaşla. bi kısım insan da bizimle geldi tabi. aşağıya otoparka indik. ordan otopark çıkışına gidelim dedik ama dışarı çıktığğımızda polislerin avmye biber gazı atıp içeri dalmak üzere olduklarını gördük. tam çıkalım kaçalım derken demirtepe tarafından gelen 20 kadar polisin uzaktan coplarını sallamasını gördük ve avmye geri girdik. otoparktan tekrar avmye girdik. insanlar paniklemiş bi şekilde üst katlara çıkalım dediler ama illaki içeriye girenin üst katlarda da başına bişey geleceği düşüncesiyle kabul etmedim. otoparka tekrar indik ve bu sefer sessiz sessiz otopar çıkışına geldik. tam kafamızı uzattık ki bi tane sivil polis bize el işaretiyle gösterip kaçın kaçın dedi. biz de o gazla kaçmaya başladık. tam kızılay ziraat bankasının önüne geldiğimizde de demirtepe tarafındaki bir tomanın arkasından 7 tane çevik çıktı ve kaçmayın diye bizi kovaladı. ben kaçarken bi tane çevik önüme geçti direk. kıpırdamayın diye bağırdı. o korkuyla olduğum yerde kalmıştım zaten. bi elinde kalkan bi elinde copla birlikte kapladığı alan benim 3 katımdı yanyana durduğumda. zaten adamın boyu 2 metre vardı. o panikle duvara doğru geriledim. arkadaşım ise ziraat bankasının duvarında yere çökmüş bi vaziyette bekliyodu. ağlamaya başlamıştı. polis yere yat diyince ben de yattım direk. artık kaçabileceğim bi yer yoktu. yere yattım ve bekledim. sonra polis anlamadığım bi şekilde yere yat dedim sana dedi ve tişörtümün ensesinden tutup beni yattığım yerden kaldırarak ileri doğru fırlattı. yere yüzüstü yapıştım. galiba dizimdeki kocaman yara da o zaman oldu. morarmış sıyrılmış ve kanamış bi haldeydi benim farkettiğimde. sonra ellerimi arkada birleiştirdi polis. ve tek diziyle tepeme çıkarak kendi çapında etkisiz hale getirmeye çalıştı. zaten kormuş bi vaziyetteyke iyice tepeme çıkarak nefessiz de bıraktı beni. ellerimi arkada birleştirmiş bir halde bana kelepçe taktı. kelepçe de plastik kelepçelerden tabi. sonra bana hayvan sabahtan beri ne çektirdiniz be diyip kafama o kocaman elleriyle 2 tane patlattı. gözlüğüm gözümden kaydı. gözlüğümün derdine düştüm o an niyeyse. abi gözlüğüm kaydı düzeltirmisin dedim. bi de yardım istiyo benden soysuz köpek dedi be bi daha patlattı kafama. sonra bi daha yalvarmaya başladım. insafa geldi gibi oldu ve gözlüğümü üstün körü yerine oturttu. tek bir hamleyle beni yerden kaldırdı ve başka bi polise teslim etti. yaşadığım panikle ne diyeceğimi bilemezken 2. polise yalvarmaya başladım. abi nolur bizim bi suçumuz yok lütfen dedim. adam da orta yaşlı ve biraz daha sakindi. abicim sakin ol dedi. bu çevikler 48 saattir uyumuyorlar sinirleri çok bozuk sen sakin ol gözaltına alındın şimdi ama salınırsınız dedi. o an ilk defa duyduğum kelimelerle yüzleştim. gözaltı!? aman yarabbi nerdeydim ben nereye gidiyodum nereye götürüyolardı beni? aklımdan bin tane görüntü geçti. bizi nezarete atıp copla dalmalar mı desen ya da tutuklanmak mı desen... otobüse bindirmek için götürdü adam beni. bu arada gazeteciler şak şak fotoğraflar çekmeye görüntü almaya başladılar. kafamı çevirdim ama çoktan artık suratımı yakalamıştı. otobüse bindirdiler beni. oturdum bi koltuğa. sonra farkettim ki bileklerimde kelepçeler var. ilk taktığında farketmemiştim ama sonradan dank etti. yaşadığım panikle şekerimin çıktığını da farkettim. ağzım kupkuru olmuştu. bir damla bile tükürük yoktu ağzımda. hafiften kendime getirmeye çalıştım kendimi ama olmadı. daha da kötü oldum. bu arada kafamı çevirip avm tarafına baktığımda ise polis coplarıyla içeri dalmış ve milleti kendinden geçercesine copluyordu. sonra 1 3 5 derken bi otobüs adam getirdiler elleri kelepçeli. bu arada arkadaşım dank etti kafama. acaba o nerde derken baktım onu da ağlarken kelepçeleyip getirmişlerdi. kelepçeler o kadar can yakar bi hal aldı ki anlatamam. arkadaşım zaten ağlyodu otobüse bindirilirken. benden biraz uzağa doğru götürdüler onu. otobüs dolduktan sonra ilerlemeye başladı. ve aslında 15 dakkalık olan yol 45 dakika sürdü. bu arada kelepçeler ellerimi morartmaya ve şişirmeye başlamıştı. bildiğin uyuştu ellerim ve parmaklarım da eminim ki dolma dolma olmuştu. kollarımı kıpırdatamıyodum. her kıprıdattığımda bileğimdeki acı ve kelepçelerin getirdiği hissizlik yüzünden canım daha çok yanıyodu.

45 dakika sonra emniyete gelmiştik. otobüsün içinde kelepçelerden canı yanan o kadar çok insan vardı ki herkes bir an önce kelepçelerini çıkarmak için otobüsten inmeye kalkıştı. bizi emniyetin spor salonuna aldılar. kelepçeleri açtılar. açtılar ama nası açtılar. plastik kelepçe kullanan bir polisin ya da normal kelepçe kullanan bir polisin yanında neden açmak için bi alet edevat ya da anahtar bulunmaz bunun düşüncesi aldı beni. çünkü kelepçeleri ya maket bıçağıyla ya da makasla kesip açtılar. normal kelepçeler içinse bi ton anahtar nerde muhabbeti döndü o spor salonunda. kellepçelerimi makasla kestiler ve ben de kendimi yere bıraktım o acıyla. ellerimi hissetmiyordum ve mosmordular. parmaklarımı oynatmaya çalıştım fakat bileklerim çok acımaya başlamıştı. bileklerimi de o zaman farkedebildim. parmak boyutunda içeri göçme ve mor bir şekilde kelepçe izi duruyodu. bi kaç yerler ise kıpırdarken galiba ufaktan kesilmişti. bi tane kız gelip bileklerimin üstüne ıslak mendil koydu. hafif bi rahatlama geldi bana da ıslak mendiller işe yaramıştı. oturduğum yerde bileklerimi kıpırdatmadan bekledim arkadaşımla. onun elleri daha kötüydü bilek desen ortada yoktu zaten. kendimiz geldikten sonra hemen telefonlara sarıldık. ben ablamı aradım haber verdim. sonra bir kaç tanıdığı avukat olanları aradım haber verdim. sağolsun benimle ilgilendiler. sarjımda azalmıştı. ablam annemi ara diye tutturunca tamam dedim. aradım anne ben eve geçiyorum bizim sokağın ordayım dedim. eve gidince beni  bi daha ara dedi. bende çok yorgunum yatcam şarjım az hadi hadi dedim kapattım. söyleyemedim. bi panik hastasına en son söylenebilecek bir şey olsa gerek gözaltına alındım demek.

olaylar çok çok çok uzun o yüzden detaya girmeden devam ediyorum.

sabaha kadar orada bekledik. bize su dağıttılar. bi fasıl fotoğraf çekimi olucak dediler sıraya girdik. orda bekleyen başkaları da bağırdı arkadaşlar fotoğraf çekilmeyin sonra bunu kullanırlar avukatlar burada dediler. sıradan çıktık. sabaha kadar yarı uykulu yarı uyanık bekledik. biraz uyuyayım dedim ama arkadaşım 5 dakkada bir  kalk panda kalk bi anons yapıcaklar yok sıra var hadi gidiyomuş diyerek beni uyandırdı.

sabahın ilk ışıklarıyla telefonlarınızı hazır edin telefonlarınızı alıcaklar dedi avukatklar. telefondaki sim kartı ve hafıza kartını çıkarttım. sonra avukatlar sim kartınızı da istiyolar isterseniz atın yutun ya da kırın dediler. bi panik oldu millet. bi kısım insan gözümün önünde sim kartını kırdı. ben kırmak istemedim ama hafıza kartını sakladım.  telefonları aldılar ve avukatlar gözetiminde kağıtlar imzalatıp otobüse bindirdiler. otobüsle hastaneye götürdüler darp raporu için. sıra bana geldiğinde doktora girdim ve bileklerimi gösterdim. kadın da oraya not aldı. sonrasında tekrar otobüse bindirip bizi emniyete götürdüler ifade vermek için. ifade sırasında ilk okunan isim tabiki de bendim. o gece ilk enselenen ben olduğum gibi. içeri götürdüler bizi tek tek. ilk önce üstümüzü aradılar ve üstümüzden çıkanlar için tutanak tuttular ve haklarımızın yazdığı ve hangi suçlamayla orada bulunduğumuzun yazdığı bir kağıt verdiler. her kağıdı tek tek okudum. herşeyi de polise sordum. 2911 sayılı kanun dolayısıyla gözaltına alınmışız. gösteri ve eylem suçlaması yani avukatım kaytan bıyık da öyle dedi bana zaten ;) bu arada ben kağıtları okurken polis arada soru sormaya başladı. nasıl oldu olay neredeydin falan dedi. ben de çok fazla açıklama yapmadan olaylar karışık abi avukatım gelince ifade vericem dedim. polis de yok abim ben ifade almıyorum avukatlar gelince alıcaz ifadenizi zaten bişey yazmıyorum hiç bi yere de sadece abi kardeş sohbeti bu dedi. heeeee dedim içimden ben de. sonra 2. kağıdı okurken de bidaha soru sormaya kalktı. bi örgüte üyemisin biri sana git bişey yap falan dedi mi dedi. ben de abi olaylar karışık ben bi örgüte falan üye değilim arkadaşımlayım o da burda zaten dedim. avukat gelince konuşuruz diye de ekledim. sonra ıkardılar bizi ordan otobüse götürdüler. 10 dakka sonra asıl ifade için çağırıldık. bu sefer hepimizi içeri aldılar. avukatlarla görüşmek için ilk 10 kişiyi çağırdılar gene adım ilk okunanlardan tabi. gittim içeri girdim. orta yaşlı bi adam adımı söyledi. ben de benim dedim yanına gittim. konuştuk sonra dam ben memleketlinim diyince bi sevindim ki anlatamam. meğerse bizimkilerin haberi olmuş onlar da babamın avukat arkadaşına ulaşmışlar o avukatın da amca oğlu ankara barosunda avukatmış. anam anam dedim. böyle olaylar da mı olur dedim içimden. çok sevindim ama. annemlerin duyduğuna üzüldüm tabi. panik oldum avukat da sakinleştirdi. annem kötü mü dedim yok ben konuştum sesi gayet iyiydi dedi. biraz rahatladım. sonra olay üzerine konuştuk ifadem üzerine konuştuk ve içeri ifademizi vermeye girdik. avukatın yanımda olması çok rahatlatıcıydı. ilk olarak bize soruldu diye yarım sayfalık bir kağıt verdiler. bu kağıtta soru sorulmuyo adeta suçlanıyodum. yok kamu malı zararı yok polise karşı gelme yok taş atma yangın çıkarma daha neler neler. en sonuna da örgüte üyemisin gibi bi kaç soru vardı. avukatla birlikte okuduk ve direk itiraz ederek başladık ifadeye. benim bunlarla bi alakam yok ben bunları yapmadım dedik ve itiraz ettik. polis de ifadeye öyle başladı zaten. sonra olanları anlattık avukat ifadeyi kontrol etti ve imzalayıp çıktık. avukatım bi kopyasını daha istedi ifadenin tabi. ben de kendisine teşekkür ettim o da diğerleriyle konuşmaya gitti. 

otobüse inim beklemeye başladım ben de. o arada kumana dağıtmış sağolsun devlet babamız (!) ekmek arası kaşar meyve suyu ve su verdiler. yumuldum direk! sonrasında beklemye başladık. 24 saatlik gözaltı süremiz varmış. bunu da öğrenmiş oldum. terörle mücadele de olunca öyle oluyomuş. düşünün ya terörle mücadele bürosu bu işle ilgileniyo! terörist muamelesi had safhada yani! otobüste beklemye başladım. gelenler oldu kumanyayı görüp sevinenler oldu yedik yediler herkesin morali biraz düzeldi tabi. sonra oturduk 7-8 saat boyunca bekledik otobüsün içinde. çok değişik ve çok iyi insanlar tanıdım orda. bolca sohbet ettik bolca güldük. böyle güzel insanları ömrüm boyunca arasam bulamazdım. gör bak sen allahın işine deme? o 8 saat nası geçti anlamadım diyebilirim. saat 11 gibi 2 takım elbiseli adam geldi otobüse. biz kim bunlar derken biri ben manisa millet vekiliyim arkadaşlar dedi. sizin için burdayız dedi. sonra manisalı olan var mı dedi. ben de otobüsün arkasından yıktım ortalığı. BEEEEEEEN!!!! koştum öne doğru adam elini uzattı ben de elimi uzattım bi tokalaştık sonra sarıldı bana. anam dedim ya bu kadar olur yani avukat memleketli vekil gelmiş taaaa memleketten yuh dedim şansa bak dedim. sonra vekil bi sıkıntın var mı diye sordu yok dedim sağolun dedim. o da ailene haber verdin mi dedi. ben de ablama haber verdim sadece dedim. annemlere de gerek yok şimdi aramaya iyice karışmasın ortalık dedim. olsun olsun biz bi arayalım annen merak etmiştir dedi. telefonu çıkardı numarayı söyledim aradı. annemle bi fasıl konuştu ben oğlunuzun yanındayım iyi morali yerinde bi sıkıntısı yok dedi sonra bi sesini duyun  isterseniz dedi. çat telefonu elime uzattı. anam aldım direk annemle konuştum. sesi iyiydi. bi 20 saniye sonra çevik geldi ve vekilim bizim bunu yapmaya iznimiz yok dedi bizi de zor durumda bırakmayın dedi. ben direk telefonu uzattım zaten çevik gelince. vekil de ben zorladım o istemedi falan dedi. bişey yok dedi geçiştirdi polisi. sonra saat gece 4 buçuğa kadar otobüste oturduk. sohbet falan ettik. bi ara bi yerden kalem bulduk ve kumanyada verilen ekmeğin sarıldığı kağıda numaralarımızı yazdık. mutlaka görüşelim sonra dedik. kağıt elden ele dolaştı ve herkes numaralarını yazdı. saat 4 buçukta da hastaneye götürüp tekrar darp raporu aldırdılar. ifade sırasında ve sonrasında bişey var mı diye. savcılıktan da salıverilme kağıtlarımız gelmişti zaten. hastanede doktorun yanına giren hemen çıktı. bişeyin var mı sorusuna kapının ağzından yok dedi herkes. amaç bir an önce kurtulmak tabi. sonra da eşyalarımızı teslim ettiler ve saldılar bizi ordan. ordan ayrılmadan önce herkesle sarıldım tek tek. kötü bi durumda tanışma ama iyi insanlar kazanma dedim içimden. herkesle bi yerde toplaşma sözü vererek taksiye atladık eve geldik. son durum ise sol elimin serçe ve yüzük parmaklarımın üstünde hissizlik var. kelepçe sağolsun. dizim de geçiyo çok şükür. krem verdi arkadaş onu sürüyorum. kabuk bağladı ve onlar da azalıyo yavaştan. sol bileğimde ufak bi kelepçe izi duruyo hala. fiziksel başka bi durum da yok zaten. neyse...

tüm bu olayın detayları o kadar çok fazla ki anlatmakla bitmez. detaylarla da sıkmak ve uzatmak istemedim. bu olayın detayları da kötü tabi benim üzerimde bıraktığı etki de kötü ve bitmedi hala. 3-4 gece boyunca kabuslar gördüm. sürekli kovalandım rüyalarımda. bomba sesleri ve eli coplu kişiler eşlik etti bunlara. uyuyamadığım geceler de oldu. tüm gün evden çıkmadım. hala da çıkmıyorum sadece acil bir durum varsa çıkıyorum çıkabiliyorum. günlük içtiğim sigara 1 paket falan oluyodu hatta bitmiyodu o paket ama şuan bi buçuk paket bile dayanmıyo diyebilirim. baş etme konusunda sıkıntılar çekiyorum. kapı her çaldığında da acaba polis beni almaya mı geldi diye düşünerek ürperiyorum. her gün saat 8de bizim sokakta insanlar çıkıp tava tencere çalıyo ve slogan atıyolar. o seslere bile tahammül edemiyorum. kapıyı pencereyi kapatıp yatağıma geçip oturuyorum. sırf o sesi bastırsın diye müziği son ses açıyorum. yemek konusunda fazla bişey yiyemiyorum. zaten diyetteydim artık 2 öğünden sonrası sigara ile geçiyo. geçen 10 gün içerisinde 4 kilo vermişim. hala daha vücudumun ayakta durmasına da şükrediyorum. kızılaya hala gidemedim hele ki avm dediklerinde bile tüylerim diken diken oluyo. polis gördüğümde tüm vücudum geriliyo ve yolumu değiştirme ya da ordan bir an önce uzaklaşma kıvamına geliyorum. anlıyacağınız üzere dışarı iyi pozu verip içeriden kalp krizi geçiriyorum! insanların anlamadığı nokta ve beni de çıldırttıkları nokta da bu olayın etkilerinin bu denli büyük olması. neyse anlamalarını beklemiyorum zaten ben de anlatamıyorum kendimi. herkes ya kendi dalgasında ya da benle dalga geçmekteler. neyse...

bu yazıyı neden mi şimdi yazıyorum? bu kadar olayın üstüne neden şimdi diye soranlar, zaten yazımdan anlaşıldığı üzere detaylı bi açıklama yapamadım. uzun bi yazı oldu farkındayım ama bi daha ne hatırlamak ne de hatırlamak için kendimi zorlamak istemiyorum. tek postta herşeyi anlatıp bu defteri de kapatmak istiyorum. telefonlarımız da emniyetteydi o yüzden de ekstra paranoyaya bağlamıştım ama dün annemleri aramışlar gelsin alsın demişler. dualarım kabul oldu. telefonumu da bugün aldım. tek gidemedim tabi emniyete. iyi ki de gitmemişim. önünde dolmuşlar inerken bile midemde kramplar başladı. vücudumun da titremeye başlaması cabası tabi. telefonumu da sağ salim aldım. o yüzden ufak çaplı bi gaza geldim ve bu durumu size aktarmak istedim. o yüzden şimdi yazabiliyorum. kendimi gaza getirdim. şimdilik iyiyim bi bağlantım kalmadı diye düşünüyorum. umarım öyle de olur. tek tesellim ve iyi olan şey ise orada o gece o otobüste tanıştığım insanlar. 

yazının dağınıklığı ve özensizliği için özür dilerim. kusuruma bakmayın cidden :/

msj atan atamayan atmayan, mail atan atamayan atmayan ve arayıp soran sormayan soramayanlar... hepinizi çok seviyorum!

26 Mayıs 2013 Pazar

şarap şişesiyle tek başıma

selam blogır alemi :) buraları çok çok çok boşladığımın farkındayım ama napayım mezun olmak kolay bişey değil ;) raporlar sunumlar makaleler havada uçuşuyo. tek başıma 3 kişilik işlerle uğraşıyorum. staj arkadaşım da öle boş boş takılıyo. ona da sinir oluyorum tabi o ayrı. neyse...

en son yazdıklarımdan sonra olaylara artık devam etmek istemediğime karar verdim. o partları yazarken bile çok fazla gerilmiş çok sıkılmıştım. bu yüzden devam etmeyeceğim. yeterince canım yandı yeterince canım sıkıldı. tekrar tekrar yaşamak da istemiyorum. yazsam yazardım ama tık yok. olaylar da bitmiyo zaten. şurdaki son anlarımı da olanlarla yaşamak istemiyorum. merak edenleriniz olabilir ama şuan ne yeri ne zamanı bence. önüme bakmaya çalışıyoum. sakince ve mutlu bir şekilde...

neyse blog, sadece istanbul için heyecanlıyım şu an. tek başıma istanbula gideceğim. konser de cabası zaten. gelen istekler üzerine istanbul dışı da ziyaretlerim olabilir ama kendilerine olayın maddi boyutunun el vermediğini ama el verirse de gelebileceğimi söyledim. artık işimiz anama babama ve ablama kalmış. bakalım kısmet :)

okulda aldığım tek dersten de sınavı olmuştuk. basit ve genel sormasına rağmen gene de korktum acaba kötü gelir mi diye!? 80 almışım vizeden mutlu oldum. artık önümde tek bir finalim var. sunumumu da geçen cuma hallettim. artık rahatım. şu raporlarımı da verseydim makalelerimi de tamamlasaydım çok güzel olucaktı ama pek yetiştiremiyorum. sanki patlak tekerle araba sürüyorum. en çok koyan bu. bi başkasını toplaya toplaya gitmek. staj arkadaşım çilem oldu bildiğin.

son olarak da hayatım tıkırında gidiyo. taciz telefonları alıyorum zaman zaman ama alıştım artık numaraya bakıp açmamaya. günler yaklaşıyo. istanbulda beni bir çok süprizin beklediğini düşünerek heyecanlanıyorum. tabi böyle bişey olmaması da ihtimal. neyse planlarımı hiç kurmadan gidicem. heyecanım var ama içimde sadece. en önemlisi yalnız gitmeyeceğim konsere yayık ayranım da bana eşlik edicek. en son konuştuğumuzda öyleydi tabi :)

şu an elimde bir kadeh şarap. şarap şişesini de yarılamışken yazıma son veriyorum. şu saatte yeni yaşımı da kutluyorum kendi çapımda. yalnız ve umutsuz bir şekilde kendi kendime mırıldanıyorum şuan. iyi ki doğdun panda. iyi ki doğdun. umarım bu yaşın mutlu eder seni...

6 Mayıs 2013 Pazartesi

Kargaşa (part 2)

... kapıyı kitlediğini duyduktan sonra hem aklımda hem de vücudumda isyan çığlıkları atmaya başladı. anladım ki her zaman olan yani korktuklarım başıma geldi gene. gitmiyosun hadi bakalım derken ki ciddiyetini anlmıştım ama hayır olamaz diyip öyle de bakakalmıştım. eşyalarımı yerden alıp devam etmek istedim. beni hafifçe itti duvara. sonra napıyosun sen dedim. artık hem içimi korku kaplamıştı hem de kızmaya başlamıştım. şuan düşünüyorum da aslında ona kızdığımı düşünsem de kendime de kızmıştım o an. neden çıkıp gitmedin diye. tekrar kapıya doğru yöneldim ama bu sefer hem korku hem de kızgınlıkla. beni bi daha itti. bu sefer daha sert ittirdi. hafif dengem kaydı. toparlandım ve bağırmaya başladım. ne yaptığını sanıyosun sen çekil kapının önünden gidicem ben!!?

bu sefer ben de biraz sert hamle yaptım kapıya doğru. önce beni itmeye çalıştı. sonra da ardı ardına sürekli göğsüme vura vura itmeye başladı. canım yanıyodu fakat direnmek istedim. direnemedim ve sırtımı duvar köşesine çarpıp yere düştüm.kafamı can acısından kaldırıp hemen bakamadım ama soluğunu duymamak elde değildi. öyle güçlü ve sinirli soluyodu ki nefesini tepemde hissediyodum. kafamı kaldırdım. hem sırtım hem de göğüs kafesim acımıştı. normalde fiziksel dayanıklılığıma güvenirim ama bu seferki böyle olmamıştı. kafamı kaldırınca göz göze geldik ve hayatımda ilk defa bu kadar korkunç bir yüz gördüm. suratı sinirden kasılmıştı. gözleri ise sinirden yuvalarından fırlıcaktı. alnı kırış kırış olmuştu kendini sıkmaktan. işte o an burada canımı ne kadar yakmak isteyebileceğini gördüm. kafasından neler geçtiğini anlamasam da canı yandığı için benim de canımı 10 kat fazla yakıcaktı bundan emindim. 

kalktım oturduğum yerden. daha fazla bişey yapmasın diye uzaklaştım ondan hemen. koltuğun koluna oturdum. o da biraz sakinledi ve kapının önüne oturdu. bi süre öyle sessiz oturduk. ben de her an için hazırlıklı olmalıyım diye kendi kendime konuşmaya başladım. sinirlerim çok bozuldu. mutfak dibindeydi ve bir bıçak alıp gelebilirdi her an. öyle bişey olursa kendimi nereye kitlesem ya da terasa kaçıp yardım mı istesem diye düşündüm. hangisinin daha mantıklı olabileceğini düşünürken birden konuşmaya başladı. 

aramızdakini kaybetmek istemiyorum dedi. ben de direk sert çıkmak işe yaramaz diye düşünüp bişey demedim. içimden aramızdakini zaten bitirdim ve şuan sen de üstüne tüy diktin demek geçiyodu ama sustum. bir sürü şeyler anlatmaya başladı. gelecekten bahsetti. olabilecek gelecekten. tabi tüm bunlar bu hale gelmeseydi evet belki öyle olabilirdi. sen çalışıcaktın ben çalışıcaktım yeticekti bize paramız. istanbula gidicektik. 60 yaşında bile beraber olucaktık dedi. sonra neden demeye başladı. bu sefer susamazdım. bendeki herşey bitti anlasana dedim. ne bitti dedi. aşk sevgi aramızdaki duygu yok artık bende dedim. bişeyleri toparlayabiliriz. istiyosan git evinde kal burda kalmak zorunda değilsin dedi. senin evde kalırız orda yaşarız sen nası istiyosan öyle olsun dedi. ben de bunlar için çok geç dedim. kafamda düşünüp durduğum bişeydi bu son haftalarda dedim. ne sana yalan söylemek ne de kendime yalan söylemek istemiyorum artık dedim. ben seni kafamda aldattım zaten dedim. kafasını kaldırıp ozaman neden aşkım diye msj attın neden salı günü benle seviştin dedi. birden tekrar gözlerindeki o pis ifade geldi. kalktı ayağa ve bağırmaya başladı. madem bi başkası varken benimle nasıl sevişiyosun be dedi. adam olsaydın da sevişmeseydin diye bağırmaya başladı.

ben hiç bişey demedim. bok çıkarsın burdan dedi. artık burdasın hiç bi yere gitmiyosun dedi. nah çıkarsın bu evden dedi. ya benim ölüm çıkıcak ya senin dedi. kaldım öylece. sonra başkası mı var dedi biraz daha sakinleşerek. ben de başkası olması mı gerek dedim. evet dedi. ben de yok kimse dedim. kimse yoktu zaten benim için. kim o dedi. ben de ne farkeder ki illa birisi yok dedim. sinirlendim. izmirden istanbuldan ya da burdan olsa da adı da olsa da bişey değiştirmez dedim. hiç kimse yok ama sen beni anlamıyosun benim için bitti dedim. ağlamaya başladı. keşke beni aldatsaydın da bu duruma gelmeseydik dedi. ne?? ne diyosun sen dedim. gay ilişkiler gizli saklı olur dedi. gider istediğinle yatardın benim hiç haberim olmazdı ama şu huzurumuz da kaçmazdı dedi ağlayarak. panda nolur gitme nolur dedi. bak istiyosan açık ilişki de yaşarız dedi. sen kimle takılmak yatmak istiyosan takıl yat dedi. ben burdayım hep dedi. içimden iyice saçmalamaya başladı dedim.

öyle oturdu orda. sonra ağlama hali geçti yavaştan. tekrar sinirlendi. gitmiyosun amına koyayım çıkarmıyorum seni evden varmı lan diye bağırdı. kalktı yerinden. ürktüm ben de geri çekildim. çıkar eşyalarını amına koduğumun dedi bağıra bağıra. çıkarmıcam dedim. sırtımdaki çantaya hamle yaptı. geri çekildim. bu sefer saldırmaya ve beni gene itmeye başladı. bu sefer daha fazla güç kullanıyodu. çantamın sapına ulaştı ve asılmaya başladı. ben de onu ittim napıyosun dedim. sus amına koyayım dedi ve gene itmeye başladı. ben de itmek istedim onu. canım çok yanmaya başlamıştı. napıyosun diye bağırıp ittim. o da kollarımı tuttu.beni yere eğmeye çalıştı. ben direnince de saçımdan tuttu ve asılarak koltuğa fırlattı. koltuğa düşerken çantamı sırtımdan çekip çıkardı. saçımı hala tutup asılıyodu bi taraftan. bırakmadan önce saçımı kafamı ittirdi duvara doğru. kafam çarpmadı duvara ama sersemledim ve çok korktum. titremeye başladım. bu arada o da sırt çantamı yatak odasına koydu geldi.

bi taraftan titreyip bi taraftan ağlamaya başladım. eğer ki hayatım burda bitecekse ve ölüceksem acaba annem babamın ne zaman haberi olacaktı diye düşündüm. eğer bu olay ortaya çıkarlarsa gay olduğuma mı üzülecekler benim öldüğümemi diye düşündüm. o kadar kötü oldum ki ne ağlamamı ne de titrememi durdurabiliyodum. içeri gelince tekrar yalvarmaya başladı. ben ise korkudan ne yaptığımı hatırlamıyodum. olduğum yere çöktüm. kafam acıyodu göğsüm acıyodu. onların acısı koymuyodu o an bana. ben orada öleceğimi düşünerek daha da kötü oldum. yalvarmaya devam ediyodu bi taraftan. benim iyice kötü olduğumu farketti heralde nolur ağlama dedi. bak ben kötü bi insan değilim sadece seni istiyorum sadece seni seviyorum dedi. daha da ağlamaya başladım. sözler canımı daha çok acıtmıştı. nolur sakinleş kendie gel konuşalım nolur beni bırakma demeye başladı. benim sakinleşecek bi halim yoktu tabi. hatırladıkça hala mideme kıramplar giriyo tekrar. 

sonra bi su iç nolur panda nolur dedi. gitti mutfaktansu aldı geldi. ben olduğum yere çökmüş titreyip bi taraftan da ağlıyodum. suyla yanıma geldi ama o kadar korkmuştum ki kaçtım ondan. gelme dedim. benim öyle yaptığımı görünce daha da kötü oldu lütfen demeye başladı. kaçtım. duvara kadar kaçmışım başka kaçıcak yerim yoktu. lütfen seni sakinleştirmeme izin ver dedi. sarılabilir miyim dedi. kolarını açıp üzerime gelince korkum bi daha arttı. hayır diyebildim ağlayarak. sarılmaya çalıştı ama ben titreyip ağlamaktan başka bişey yapamadım. sarıldı ama git diye bağırabildim sadece. 

sonra tamam sakin ol lütfen ağlama bi su iç dedi. suyu uzattı ama bardağı tutamadım. ellerim arasında bardak titreyip durdu. suyun yarısı yere döküldü. bardağı tutup ağzıma götürdü. su ağzıma girdi ama içemedim yutamadım. ağzımdan geri yere döküldü. beni elimden tutup salonun ortasına götürdü. tamam sakin ol. al anahtarı da aç kapıyı git dedi. seni zorla tutamam burda nolur ama ağlama dedi. nolur lütfen ağlamana dayanamam dedi. bardağı elime verdi. su içmeye çalıştım biraz ama ağlarken pek mümkün olmadı. sonra anahtarı cebime koydu tamam git dedi. ben kıpırdayamadım. gel bi elini yüzünü yıkayalım dedi. elimden tuttu banyoya götürdü. suyu açtı. elimi suya uzattım ama yüzüme göüremedim. suyu yüzüme çarptı. enseme falan sürdü elini. kendime geldim biraz ama ne ağlamam kesildi ne de titremem. sonra yatak odasına gidip eşyalarımı getirdi kapının önüne koydu. kapıya doğru yürüdüm. anahtarla kilitleri açtım. kapıyı açmadan önce son kez sarılabilirmiyim dedi. üzerime gelmeye başlayınca tekrar korktum. bağırmaya başladım. hayır hayır diye. sarıldı ama bu sefer. ben sarılamadım. hala titremeye devam ettim. 

uzaklaştı benden. kapıyı açtım. eşyalarımı almaya çalıştım ama alamadım. dermanım kalmamıştı. sonra bi gayret aldım eşyalarımı. açtım kapıyı. arkamdan baktı ve ağlamaya başladı. ben kapıdan çıktım. sürüne sürüne kapıya geldi. kapının önünde yerde dört ayak üzerinde gitme dedi. bişey demedim ve ağır ağır çıktım ordan merdivenlerden inmeye başladım. arkama bakmadım bi daha. dışarı çıktım. hala titriyodum. sonra terasa çıkmış arkamdan bağırdı panda diye. ben de baktım son kez. nolur der gibi baktı. arkamı döndüm yürümeye başladım. sırt çantam çok ağırdı. 2 tane torba vardı elimde ama sanki 50 kiloydu ikisi de. sigara içmek istedim önce çıkaramadım. sonra alıp bi tane yakmak istedim. çakmağı yakamadım önce. sonra yaktım. bi nefes çektim. telefonumun titrediğini farkettim o an. vangörlüm msj at demişti çıkınca. baktım bissürü arama ve msj vardı. vangörlüme msj attım şimdi çıktım diye.  oda eve gidince beni ara dedi. tamam yazamadım. kankam msj atmıştı ama cvp yazacak halim yoktu. eve yürüdüm. eve girince tüm elimdekiler yere bıraktım. yatağa girdim. tabi aramalar hiç susmadı. cevap verdim vermedim falan. msj attı. yok dedim yok bitti. 

sonrasında tam aramalar duruldu derken vangörlümü aramam lazım dedim. kız perişan oldu orda meraktan dedim. aradım evdeyim iyiym dedim. konuştuk olanları anlattım. o da sakın evde yalnız kalma dedi. ev arkadaşlarım vardı zaten. yatağa girdim titriyodum hala. sonra baya çok aradı. en sonunda açtım. ağladı zırladı bi ton şey söyledi. hayır dedim. annem arıyo açamıyorum dedi. ben de aç kadın meraklanmıştır dedim. açamam arayamam bu halde dedi. ben arıyorum ozaman dedim. annesini aradım. kadın merakından ölmüş tabi. neyse en uygun dille anlattım. arkadaşlığımız bitti dedim. arkadaş olmak istemiyom onla artık dedim. bi ton soru sordu bana tabi. açıkladım az çok sonra kapattım. onu aradım anneni ara dedim arayamam dedi. ara dedim kadın meraktan ölmüş dedim. sonra işi gelmezsen intihar ederime getirdi. saçmalama dedim. çat diye yüzüme kapattı. 

bi ton daha konuşma oldu ama yazamayacağım artık onları. en son annesini aramış konuşmuşlar falan. sonra da beni aradı özür diledi. bi daha msj atmıcam dedi ama tabi paso msj attı. açmadım da cvp vermedim de. fakat ertesi gün...

(part 2)