6 Mayıs 2013 Pazartesi

Kargaşa (part 2)

... kapıyı kitlediğini duyduktan sonra hem aklımda hem de vücudumda isyan çığlıkları atmaya başladı. anladım ki her zaman olan yani korktuklarım başıma geldi gene. gitmiyosun hadi bakalım derken ki ciddiyetini anlmıştım ama hayır olamaz diyip öyle de bakakalmıştım. eşyalarımı yerden alıp devam etmek istedim. beni hafifçe itti duvara. sonra napıyosun sen dedim. artık hem içimi korku kaplamıştı hem de kızmaya başlamıştım. şuan düşünüyorum da aslında ona kızdığımı düşünsem de kendime de kızmıştım o an. neden çıkıp gitmedin diye. tekrar kapıya doğru yöneldim ama bu sefer hem korku hem de kızgınlıkla. beni bi daha itti. bu sefer daha sert ittirdi. hafif dengem kaydı. toparlandım ve bağırmaya başladım. ne yaptığını sanıyosun sen çekil kapının önünden gidicem ben!!?

bu sefer ben de biraz sert hamle yaptım kapıya doğru. önce beni itmeye çalıştı. sonra da ardı ardına sürekli göğsüme vura vura itmeye başladı. canım yanıyodu fakat direnmek istedim. direnemedim ve sırtımı duvar köşesine çarpıp yere düştüm.kafamı can acısından kaldırıp hemen bakamadım ama soluğunu duymamak elde değildi. öyle güçlü ve sinirli soluyodu ki nefesini tepemde hissediyodum. kafamı kaldırdım. hem sırtım hem de göğüs kafesim acımıştı. normalde fiziksel dayanıklılığıma güvenirim ama bu seferki böyle olmamıştı. kafamı kaldırınca göz göze geldik ve hayatımda ilk defa bu kadar korkunç bir yüz gördüm. suratı sinirden kasılmıştı. gözleri ise sinirden yuvalarından fırlıcaktı. alnı kırış kırış olmuştu kendini sıkmaktan. işte o an burada canımı ne kadar yakmak isteyebileceğini gördüm. kafasından neler geçtiğini anlamasam da canı yandığı için benim de canımı 10 kat fazla yakıcaktı bundan emindim. 

kalktım oturduğum yerden. daha fazla bişey yapmasın diye uzaklaştım ondan hemen. koltuğun koluna oturdum. o da biraz sakinledi ve kapının önüne oturdu. bi süre öyle sessiz oturduk. ben de her an için hazırlıklı olmalıyım diye kendi kendime konuşmaya başladım. sinirlerim çok bozuldu. mutfak dibindeydi ve bir bıçak alıp gelebilirdi her an. öyle bişey olursa kendimi nereye kitlesem ya da terasa kaçıp yardım mı istesem diye düşündüm. hangisinin daha mantıklı olabileceğini düşünürken birden konuşmaya başladı. 

aramızdakini kaybetmek istemiyorum dedi. ben de direk sert çıkmak işe yaramaz diye düşünüp bişey demedim. içimden aramızdakini zaten bitirdim ve şuan sen de üstüne tüy diktin demek geçiyodu ama sustum. bir sürü şeyler anlatmaya başladı. gelecekten bahsetti. olabilecek gelecekten. tabi tüm bunlar bu hale gelmeseydi evet belki öyle olabilirdi. sen çalışıcaktın ben çalışıcaktım yeticekti bize paramız. istanbula gidicektik. 60 yaşında bile beraber olucaktık dedi. sonra neden demeye başladı. bu sefer susamazdım. bendeki herşey bitti anlasana dedim. ne bitti dedi. aşk sevgi aramızdaki duygu yok artık bende dedim. bişeyleri toparlayabiliriz. istiyosan git evinde kal burda kalmak zorunda değilsin dedi. senin evde kalırız orda yaşarız sen nası istiyosan öyle olsun dedi. ben de bunlar için çok geç dedim. kafamda düşünüp durduğum bişeydi bu son haftalarda dedim. ne sana yalan söylemek ne de kendime yalan söylemek istemiyorum artık dedim. ben seni kafamda aldattım zaten dedim. kafasını kaldırıp ozaman neden aşkım diye msj attın neden salı günü benle seviştin dedi. birden tekrar gözlerindeki o pis ifade geldi. kalktı ayağa ve bağırmaya başladı. madem bi başkası varken benimle nasıl sevişiyosun be dedi. adam olsaydın da sevişmeseydin diye bağırmaya başladı.

ben hiç bişey demedim. bok çıkarsın burdan dedi. artık burdasın hiç bi yere gitmiyosun dedi. nah çıkarsın bu evden dedi. ya benim ölüm çıkıcak ya senin dedi. kaldım öylece. sonra başkası mı var dedi biraz daha sakinleşerek. ben de başkası olması mı gerek dedim. evet dedi. ben de yok kimse dedim. kimse yoktu zaten benim için. kim o dedi. ben de ne farkeder ki illa birisi yok dedim. sinirlendim. izmirden istanbuldan ya da burdan olsa da adı da olsa da bişey değiştirmez dedim. hiç kimse yok ama sen beni anlamıyosun benim için bitti dedim. ağlamaya başladı. keşke beni aldatsaydın da bu duruma gelmeseydik dedi. ne?? ne diyosun sen dedim. gay ilişkiler gizli saklı olur dedi. gider istediğinle yatardın benim hiç haberim olmazdı ama şu huzurumuz da kaçmazdı dedi ağlayarak. panda nolur gitme nolur dedi. bak istiyosan açık ilişki de yaşarız dedi. sen kimle takılmak yatmak istiyosan takıl yat dedi. ben burdayım hep dedi. içimden iyice saçmalamaya başladı dedim.

öyle oturdu orda. sonra ağlama hali geçti yavaştan. tekrar sinirlendi. gitmiyosun amına koyayım çıkarmıyorum seni evden varmı lan diye bağırdı. kalktı yerinden. ürktüm ben de geri çekildim. çıkar eşyalarını amına koduğumun dedi bağıra bağıra. çıkarmıcam dedim. sırtımdaki çantaya hamle yaptı. geri çekildim. bu sefer saldırmaya ve beni gene itmeye başladı. bu sefer daha fazla güç kullanıyodu. çantamın sapına ulaştı ve asılmaya başladı. ben de onu ittim napıyosun dedim. sus amına koyayım dedi ve gene itmeye başladı. ben de itmek istedim onu. canım çok yanmaya başlamıştı. napıyosun diye bağırıp ittim. o da kollarımı tuttu.beni yere eğmeye çalıştı. ben direnince de saçımdan tuttu ve asılarak koltuğa fırlattı. koltuğa düşerken çantamı sırtımdan çekip çıkardı. saçımı hala tutup asılıyodu bi taraftan. bırakmadan önce saçımı kafamı ittirdi duvara doğru. kafam çarpmadı duvara ama sersemledim ve çok korktum. titremeye başladım. bu arada o da sırt çantamı yatak odasına koydu geldi.

bi taraftan titreyip bi taraftan ağlamaya başladım. eğer ki hayatım burda bitecekse ve ölüceksem acaba annem babamın ne zaman haberi olacaktı diye düşündüm. eğer bu olay ortaya çıkarlarsa gay olduğuma mı üzülecekler benim öldüğümemi diye düşündüm. o kadar kötü oldum ki ne ağlamamı ne de titrememi durdurabiliyodum. içeri gelince tekrar yalvarmaya başladı. ben ise korkudan ne yaptığımı hatırlamıyodum. olduğum yere çöktüm. kafam acıyodu göğsüm acıyodu. onların acısı koymuyodu o an bana. ben orada öleceğimi düşünerek daha da kötü oldum. yalvarmaya devam ediyodu bi taraftan. benim iyice kötü olduğumu farketti heralde nolur ağlama dedi. bak ben kötü bi insan değilim sadece seni istiyorum sadece seni seviyorum dedi. daha da ağlamaya başladım. sözler canımı daha çok acıtmıştı. nolur sakinleş kendie gel konuşalım nolur beni bırakma demeye başladı. benim sakinleşecek bi halim yoktu tabi. hatırladıkça hala mideme kıramplar giriyo tekrar. 

sonra bi su iç nolur panda nolur dedi. gitti mutfaktansu aldı geldi. ben olduğum yere çökmüş titreyip bi taraftan da ağlıyodum. suyla yanıma geldi ama o kadar korkmuştum ki kaçtım ondan. gelme dedim. benim öyle yaptığımı görünce daha da kötü oldu lütfen demeye başladı. kaçtım. duvara kadar kaçmışım başka kaçıcak yerim yoktu. lütfen seni sakinleştirmeme izin ver dedi. sarılabilir miyim dedi. kolarını açıp üzerime gelince korkum bi daha arttı. hayır diyebildim ağlayarak. sarılmaya çalıştı ama ben titreyip ağlamaktan başka bişey yapamadım. sarıldı ama git diye bağırabildim sadece. 

sonra tamam sakin ol lütfen ağlama bi su iç dedi. suyu uzattı ama bardağı tutamadım. ellerim arasında bardak titreyip durdu. suyun yarısı yere döküldü. bardağı tutup ağzıma götürdü. su ağzıma girdi ama içemedim yutamadım. ağzımdan geri yere döküldü. beni elimden tutup salonun ortasına götürdü. tamam sakin ol. al anahtarı da aç kapıyı git dedi. seni zorla tutamam burda nolur ama ağlama dedi. nolur lütfen ağlamana dayanamam dedi. bardağı elime verdi. su içmeye çalıştım biraz ama ağlarken pek mümkün olmadı. sonra anahtarı cebime koydu tamam git dedi. ben kıpırdayamadım. gel bi elini yüzünü yıkayalım dedi. elimden tuttu banyoya götürdü. suyu açtı. elimi suya uzattım ama yüzüme göüremedim. suyu yüzüme çarptı. enseme falan sürdü elini. kendime geldim biraz ama ne ağlamam kesildi ne de titremem. sonra yatak odasına gidip eşyalarımı getirdi kapının önüne koydu. kapıya doğru yürüdüm. anahtarla kilitleri açtım. kapıyı açmadan önce son kez sarılabilirmiyim dedi. üzerime gelmeye başlayınca tekrar korktum. bağırmaya başladım. hayır hayır diye. sarıldı ama bu sefer. ben sarılamadım. hala titremeye devam ettim. 

uzaklaştı benden. kapıyı açtım. eşyalarımı almaya çalıştım ama alamadım. dermanım kalmamıştı. sonra bi gayret aldım eşyalarımı. açtım kapıyı. arkamdan baktı ve ağlamaya başladı. ben kapıdan çıktım. sürüne sürüne kapıya geldi. kapının önünde yerde dört ayak üzerinde gitme dedi. bişey demedim ve ağır ağır çıktım ordan merdivenlerden inmeye başladım. arkama bakmadım bi daha. dışarı çıktım. hala titriyodum. sonra terasa çıkmış arkamdan bağırdı panda diye. ben de baktım son kez. nolur der gibi baktı. arkamı döndüm yürümeye başladım. sırt çantam çok ağırdı. 2 tane torba vardı elimde ama sanki 50 kiloydu ikisi de. sigara içmek istedim önce çıkaramadım. sonra alıp bi tane yakmak istedim. çakmağı yakamadım önce. sonra yaktım. bi nefes çektim. telefonumun titrediğini farkettim o an. vangörlüm msj at demişti çıkınca. baktım bissürü arama ve msj vardı. vangörlüme msj attım şimdi çıktım diye.  oda eve gidince beni ara dedi. tamam yazamadım. kankam msj atmıştı ama cvp yazacak halim yoktu. eve yürüdüm. eve girince tüm elimdekiler yere bıraktım. yatağa girdim. tabi aramalar hiç susmadı. cevap verdim vermedim falan. msj attı. yok dedim yok bitti. 

sonrasında tam aramalar duruldu derken vangörlümü aramam lazım dedim. kız perişan oldu orda meraktan dedim. aradım evdeyim iyiym dedim. konuştuk olanları anlattım. o da sakın evde yalnız kalma dedi. ev arkadaşlarım vardı zaten. yatağa girdim titriyodum hala. sonra baya çok aradı. en sonunda açtım. ağladı zırladı bi ton şey söyledi. hayır dedim. annem arıyo açamıyorum dedi. ben de aç kadın meraklanmıştır dedim. açamam arayamam bu halde dedi. ben arıyorum ozaman dedim. annesini aradım. kadın merakından ölmüş tabi. neyse en uygun dille anlattım. arkadaşlığımız bitti dedim. arkadaş olmak istemiyom onla artık dedim. bi ton soru sordu bana tabi. açıkladım az çok sonra kapattım. onu aradım anneni ara dedim arayamam dedi. ara dedim kadın meraktan ölmüş dedim. sonra işi gelmezsen intihar ederime getirdi. saçmalama dedim. çat diye yüzüme kapattı. 

bi ton daha konuşma oldu ama yazamayacağım artık onları. en son annesini aramış konuşmuşlar falan. sonra da beni aradı özür diledi. bi daha msj atmıcam dedi ama tabi paso msj attı. açmadım da cvp vermedim de. fakat ertesi gün...

(part 2)

2 Mayıs 2013 Perşembe

Başlangıç

selam blogır alemi. nasılsınız canlar? beni soracak olursanız iyiyim bende daha doğrusu iyi gibiyim.  toparlıyorum yavaştan. memlekete kaçtım kendimi toplamak için iyi de oldu. geçen günlerde de izmire gittim çete olarak toplaştık. sohbet muhabbet ve arkadaşlar bana iyi geldi. burdan hepsine tekrar teşekkür ediyorum. çok değerli insanlar benim için hepsi. maille de yanımda olanlar size de çok teşekkür ederim

ayrılık konusunda yaşananları hatırlamak çok acı bişey. bunu herkes biliyodur zaten. o yüzden biraz kendime zaman vermek istedim. bazı anıları hatırlamak insanı hiç de iyi bi hale sokmuyo biliyosunuz.

neyse olayın başına başlangıcına gelirsek, 1 hafta boyunca onun evinde kalmamıştım zaten annesi var diye. sonrasında memlekete gitti kendisi 5 günlüğüne. bu süreçte bol bol düşünecek vaktim olmuştu. zaten benim için iyi gitmeyen bi durumdu. bunu daha önce yazmıştım. neyse geçen hafta salı günü memleketten geldi. sabah aştide karşılamaya gitmedim. canım gitmek istemedi. neyse sabah olunca aradım indin mi diye indim dedi. uyucam şimdi dedi soğuk soğuk sonra görüşürüz dedi kapattım. ben de uyudum tekrar. sonra öğlen kalktım eşyalarımı hazırladım gittim kahvaltılık bişeyler aldım. evine gittim. anahtarla kapıyı açtım. baktım uyuyodu. ben de üzerimi değiştirdim yanına yatağa girdim. uyandı tabi hemen. niye geldin dedi. yataydın evinde rahatını bozmayalım dedi. bende bişey demedim sustum. artık triplerine cevap vermekten yoruldum çünkü. 

uyuduk uyandık. kahvaltılık bişeyler hazırladık. tabi sürekli bana adımla hitap ediyo kendisi. ben de isimle hitap etmeye başladım. öle dizi izle falan derken akşam oldu. arada bunun omzuna yattım ama baktım ki hiç aynı şey değil öncekiyle. neyse akşam oldu. biraz oynaştık. şimdi burda bu kadar soğuksun neden oynaştın diyenleriniz olucaktır. o da sordu zaten sonrasında da. o an hiç canım istemediği halde bişeyler yapmaya başladı. öpmeler sarılmalar falan. doğrusunu söylemek gerekirse doğru düzgün bile sertleşmemiştim. boşaldı boşalttı beni de. o gece uyuduk tabi. ben pek rahat uyuyamadım çünkü düşünceler beni bırakmamıştı. döndüm durdum sürekli. sonra uyumuşum. sabah oldu kalktık o daha önce kalktı işe gitmek için. giderken de beni öyle bi öptü ki hiç bu kadar zorlanmamıştım daha önce öperken. bu seferki bana biraz zor ve istemsiz gelmişti benim için. sonra çıktı o. ben de hazırlandım servise bindim kuruma geldim. kafam hala allak bullak. tam kuruma giricem bi msj geldi. seni çok seviyorum biliyomusun diye. ben de biliyorum dedim sadece. kuruma girdim. kurumdaki uzman arkadaşlar yoktu o gün. ben de geçtm bilgisayarın bitanesine oturdum açtım. gmaili açtım. öle o ne bu ne derken onun yazdığını gördüm. naber napıyon falan derken olay ben sana küsüme geldi. bana kızgınmış küsmüş kendisi. neden diye sordum yok yanıma gelmedin yok karşılamadın yok gitmedin yok bilmem ne. tamam dedim benim de işim vardı gece uyuyamadım sabah da uyanamadım dedim. sonrasında sen zaten bu aralar bi soğuksun yok şöylesin yok böylesin falan demeye başladı. ciddi ciddi soruyorum ayrılmak mı istiyosun dedi ben de evet dedim.

sonrasında içim içime sığmadı midem ayrı ağrıyo kafam ayrı ağrıyo tabi. iyi hissetmedim kendimi. acaba yanlış mı yapıyorum dedim. çıktım bi sigara içmeye. bu arada vangörlümü aradım. ona da anlattım olanları. acaba yanlış mı yapıyorum dedim ona da. konuştuk baya bi. sinirimden ağladım. kendime kızdım. ayrılmak aklında vardı bunun geleceği günü görmüştün dedim kendime ama şuan niye bu pişmanlık? neden bu üzüntü? tamam her daim kötü şeyler yaşamadık ama sonuç itibariyle bi gelecek göremedim ben onda. içim sıkıldı çokca. tabi vangörlüme de söyledim bunları. zorlu bi süreç olduğunu anlattı. sağolsun her zamanki gibi yanımdaydı. dinledi  beni. yol gösterdi.

telefonu kapattıktan sonra da stajda duramayacağımı anladım ve izin istedim. izin verdiler. aklımdaki tek şey artık bittiği, o eve gidip eşyalarımı toplamam gerektiği ve telefonu açmamam gerektiğiydi. eve gitmek için otobüse bindim. bu arada telefonum susmuyo tabi sürekli aramalar sürekli msjlar. telefona cevap vermedim ama msj atınca cevap vermek zorunda kaldım. artık onun da anlaması için msjlarımda gayet açık oldum. bittiği söyledim sürekli. bunun üstüne sürekli aradı sürekli aradı. duygu sömürüsüyle son kez konuşmak istediğini söyledi. tamam dedim açtım telefonu. konuştuk. neden sıraladı nerde hata yaptık dedi. ben de ona kendisinin bi suçu olmadığını benim sevgimin duygumun bittiğini söyledim. inanmadı sürekli nolur lütfen dedi. 

telefonu kapattım. metroya indim eve geçtim. içeri girdim eşyalarımı topladım. bu arada msj geldi ondan. biraz bekle ben de eve geliyorum. seninle son kez konuşmak istiyorum dedi. lütfen son kez görmek istiyorum dedi. tamam dedim. bi taraftan da aklıma bi ton şey geliyo. bu beni eve kitler keser bişeyler yapar diye. çünkü en sinirli anında da yanında olduğum birisi için nasıl bi durumda olduğunu az çok tahmin edebiliyorum. muhtemel bi arıza çıkartıcak dedim. haklı olarak da arıza çıkartabilir tabi ama iş bana ve kendisine zarar verme boyutuna geleceğini bildiğim için içim hiç rahat değildi. eşyalarımı topladım. vangörlümle konuştum. o da evde bekleme dedi. daha önceki sevgilisine yaptıklarını anlamışmıydım bilmiyorum ama olayın özeti şöyle ki adamı dövmüş, adamı sevgilisinden ayırmış, üstüne 2 gün adamı evde tutup bi de ilaç içerek intihar etmeye kalkışmış adamın evinde. bunları nerden biliyosun diceksiniz biliyorum. safım salağım ama sevgilim ne olduğunu da öğrenmiştim. işte bunlardan korktum bende. vangörlümü de panik yaptırttım. evden çık dedi. ben de tamam dedim aldım eşyalarımı çıktım. bu arada vangörlüme de konuşucaz dedim. o da evin adresini istedi. ne olur ne olmaz senden 2 saat içinde haber alamazsam polisi ararım dedi. tamam dedim ben de. neyse apartmanın içinde bekledim. geldi. suratıma baktı. napıyosun sen dedi. burda olmaz dedi aldı eşyaları elimden yukarı çıkmaya başladı. ben de yukarı çıktım peşinden. içeri girdik oturduk konuşmaya başladık. ağladı tabi. ben de ağladım. sonuçta kolay bi durum değil. anlattım. benden bi neden istedi. ben de nedenlerimi söyledim. haklısın dedi daha önceki ilişkimde de ben senin hissettiğin gibi hissetmiştim dedi. nolur lütfen gitme dedi ama artık bişey konuşmak istemiyodum. aldım eşyalarımı kapıya gittim. ayakkabılarımı giydim. tam torbalarımı alıcam bana evin içinden bi laf söyledi. ben de cevabını vermek için içeri girdim. keşke girmeseymişim. keşke o an o kapıdan çıkıp gitseydim dedim kendime sonra. içeri girince elimden eşyaları aldı evin içine fırlattı. ben napıyosun diyip içeri girdim eşyaları toplamaya başladım. bu arada arkamdan kapı kilit sesi geldi. kafamı çevirdiğimde kapının bütün kilitlerini kitlemişti. ben de öyle kalakalmıştım. 

(part 1)

25 Nisan 2013 Perşembe

ayrılık

şuan ne cümleleri toparlayabiliyorum ne de kendimi. çok yorgunum vücudum dayak yemiş gibi. kendimi toparlayabildiğimde yazıcam hepsini herkese ibret olsun diye. 2 günde hayatımın en acı günlerini yaşadım. kimsenin başına böyle bişey gelmesin diye dua ediyorum hepimiz için. sadece şunu yazmak istiyorum. ayrıldım bitti! 

17 Nisan 2013 Çarşamba

düşünceler ve yaşanmışlık

selam blogırlar blogdaşlar blogır alemindeki tüm kişiler. anangiller babangiller nasıl kııığz? siz iyi olun bence çok şükür diyin yatın kalkın tüm kalbinizle dua edin hayatınıza. nerden mi çıktı bu? kaç gündür kendimde pek değilim de ondan. kötü bişey yok ama düşünceler beni bırakmıyo. herkese iyi rolündeyim. gülüyorum eğleniyorum beni bilen bilmeyen herkesin yanında. kendimi iyi hissetmem gerektiğini düşünerek davranıyorum ama öyle değilim.

kafam çok karışık. dün de aldığım üzücü bi haber beni hiç iyi yapmadı. insanların hayatında neler olup bitiyo ama ilgilenemiyorsunuz bile. çok sevdiğin canın arkadaşların zorlukla uğraşıyo ama onun üzüntüsünü alıp daha da kötü olup üstüne de yardım edemeyeceğin bi konu olunca sıçılmış bok gibi kalıyosun. zaten kafam allak bullak. sinirleniyorum kendime. kızıyorum. 

derdimi anlatıyorum çözümü bilsem de. bir başkası da aynı çözümü öneriyo üstü kapalı da olsa ama bendeki göt bunu yemiyo. ilk sefer de böyle olmuştu. kafamda gene bi ton soruyla gene bu dönemlerde hiç birşeyle ilgilenememiştim. kendime bi tarih koymuştum. düzeliceksin kafandan atıcaksın bu soruları ve en önemlisi söyliceksin diye. gerçi o zaman kendime koyduğum tarihten daha önce patlamıştım. şimdi hatırlayınca gülüyorum kendime :) bazı şeyleri isteyince yapabileceğimin de bi kanıtı olmuştu kendimce. 


şuan projem var ve stajın gerektirdiği bir sürü sorumluluk var. ales desen ayrı hikaye. kafam allak bullak. hepsi toplaşınca öle göt gibi kalıyosun. anlık zevklere yöneliyosun. sonra sorumlulukların aklına geliyo suçluluk diz boyu...

bu arada tabi öküzüm de yeni iş değiştirdi. onun nazları niyazları ayrı. dün 1 dakikada 20 tane msj attı. sıkılıyomuş yok iştekiler bişey demiş falan. gidip görsen şirket en baba şirket. bir sürü insan oraya girmek için adam öldürür diyebilirim. bizimki sadece söylenmekle yetiniyo. bir keresinde neden bu kadar söyleniyosun herşey için dedim. söylenmekten zevk alıyorum -eğleniyorum demişti. işte bu insanla birlikte olma düşüncemin sarsıldığı noktalardan bitanesi sadece bu. 23 yaşına gelen birisi için çok fazla olgunluk bekliyosun diyebilirsiniz ama hiç de öyle değil. benim de çocuk olduğum zamanlar oluyo. kabul ediyorum zaten ama her işini sizin gördüğünüz bi insan da sevgiliniz olmuyo çocuğunuz köpeğiniz veya öküzünüz olabiliyo düşününce. öncelerini zaten siz de biliyosunuz. okudunuz. bi kısmınıza canlı anlattım olayları bi kısmına netten. sonuç itibariyle o bana iyi gelmiyo bunun farkındayım. sanki her an beni engelleyecekmiş gibi geliyo. bunu kendime itiraf edebiliyorum ama iş ona itiraf etmeye gelince tıkanıyo. 

her ne kadar düşünceler ağır bassa da yaşanmışlık var diyorum. yaşanmışlık konusunda ise yaşadıklarımı da biliyorum. 

sadece yorgunum. bunu ona da kendime de herkese de itiraf edebiliyorum ve ediyorum da.

düşüncelerle yaşanmışlıkların arasında deli gibi gelgit yaşıyorum. kurtarın beni :/

30 Mart 2013 Cumartesi

kısa kısa...

selam blogırlar blogdaşlar ;) bugünkü menümüz aradan geçen süre sonrası açığı kapatmak üzere ufak bir atıştırmalık menü :D


- ayın 17sinde yada 18i ( bu konuda işviçreli bilim adamları hala çalışıyo) 1. yılımız doldu. bunun üstüne herkesin merakla beklediği konuyu söylüyorum: 
evet çılgınlar gibi seviştik. çok bişey yapmadık hatta hiç bişey yapmadık desem yeridir. sevişmek dışında.  tüm günümüzü evde geçirdik. ne özel bi olay haline getirdik ne de abarttık. belki özel olması gerekiyodu ama ne halimiz ne de paramız vardı açıkçası.ha bi ara sevgilimi kekleyip hediye aldım sana dedim. o da ben alamadım ya özür dilerim dedi. sonrasında  da sana 50 lira vereyim ne istersen al dedi. tabi gözünün üstüne inen yumruğu gülerken karşılayamadı öküzüm. neyse çok detay da yok zaten :) 

-staj yaptığım yerde işler ciddileşmeye başladı. en son müfettiş furyasından sonra da ebeminkini tersten görmüş bi vaziyetteydim. müdür yardımcısı o kadar kendimizi heba etmemizin karşılığında ufak bi sözle bütün yorgunluğumu aldı. "eee arkadaşlar stajyerler baya iyi gibi duruyo naapsak bunları okul bitince buraya mı aldırtsak!?" dedi diğer uzmanlara. bi anda bok gibi gelen kpss puanım ve gelecek kaygım 2 dakkaya gitmiş oldu. ha olur mu derseniz ben de onu sordum. olabilitesi varmış ve daha önce de yapmışlar. biraz umutlanıyorum çünkü gidecek yerim yok beni alıcak bi kurum yokmuş gibime geliyo. sene sonunda görücez herşeyi. hikaye ankarada mı devam edicik yoksa başka uç bir noktada mı???

-insülin direncim çıktığını yazmışmıydım bilmiyorum şuan hatırlamıyorum ama olay şu ki o yüzden kullandığım hapın diyet ve sporla desteklenmesi lazımmış. insan o zaman kilo veriyomuş ve kilo vermeye başladıktan belli bi süre sonra da diyete gerek kalmıyomuş. bende 1 haftadır dikkat ediyorum. ekmeğimi 2 dilimden 1 dilime indirdim. akşam yemeklerini abartmıyorum hatta ekmek bile yemiyorum. sabahları da poğaça simit yerine evden ekmek arası peynir şkeline sandwich hazırlayıp çıkıyorum. şuan tartıldığıma göre kilo vermiş gözüküyorum. aklımda da dengesiz havaların düzelmesinden sonra çıkıp koşmak var. evde geçen gün şınav çekeyim dedim ama görüntü çiftleşen pandalar misali olunca tamam accık yavaş başla dedim. ilk defa bu kadar kararlıyım. sevgilim ise kilo verdim diye tripte her zamanki gibi.

-mezun olma durumlarını insanın gözüne gözüne sokan başka bi olay ise kepli foto çektirme olayı olduğunu geçen hafta anladım. gittik saç baş falan ciks bi durumdayız. neyse önce kankamı aldı. öle bak böle bak aç kapa falan derken hem inceden yavşadı hem de fotosunu çekti adam. tabi fonda jastin biber falan böle dımtıs müziklerle havaya sokma cabasında. az da olsa müzik için havaya giriyon ama öle manyak pozlarda foto çekiyo ki yuh dedim ya. manyak dediysem de o fotoğrafı çektirdikten sonra al g.tüne sok yani. kimse görmesin. ne seni ne de verdiğin pozu. neyse fotolar çekildi sıra bana geldi. stüdyoda bi salıncak var. otur dedi bana. bi salıncağa baktım bi adama sonra bi daha salıncağa baktım. abi bu beni taşımaz yapma dedim. yok yok dedi. iyi dedim oturdum. taşıdı çok şükür ama salıncak 40 kilo insanlar için ya da götürüp çocuk parkına koymak için yapılmış. bi oturdum halatlar kıçımın yanlarından fışkırdı. tabi poz da verdirtti. aha dedim al başına belayı. sonra çektiği fotolara baktım pandayı salıncağa koymuşunda düşmemek için cebelleşiyo gibi bi poz olmuş. kak git olum koymam bunu dedim. çıkardım onları. sonra bi de katakulliye geldik götümüze paraları kaçırdık. neyse aldık fotoları çok şükür kazasız. annemi de aradım bak senin için foto yaptırdım boy boy albüm yaptırdım gelenlere evlenicek oğlum var diye aç göster dedim pek bi sevindi. öküzüm de bayıldı fotolara tabi benim aksime. bense iyi diyebildim sadece. kankamla da son pozu çektirip albümün sonuna koyduk. onlar bize koydu. biz kendimize koyduk. alan razı satan razı.

son olarak da masal sonu gibi kerevetli bi cümle söylemek isterdim ama cümleyi tam bilmiyom.

ok kib by şçş kıps!


12 Mart 2013 Salı

geç kalan kutlama :/

yav blogırcanlar blogdaşlar niye beni dürtmüyosunuz? özellikle de bigayım niye bana haber vermiyısın blogunun 1 senesi doldu büyüdü diye :D



23 şubatta 1. senem dolmuş da haberim yokmuş canlar neyse bu sene partisiz sakin geçti ama seneye cümbür cemaat kutlarık deme? ;)


bunu ilşk olarak bloguma sonra da 2348923894792083095. kez olarak da blogun sahibi olan kendime hediye ediyorum ;) panda olarak 1 seneeeeee geçtiiiii  :D

sizlerle daha nice bloglu postlu yorumlu yıllara canlar :*

11 Mart 2013 Pazartesi

film vizyondaaaa :P

blogırlar blogdaşlar :) farkettim ki yorumlarınızla beni takip ediyosunuz ve durumları merak ediyosunuz ;) anlatıcam şimdi merak etmeyin. bi bira çaktım rahatladım şuan onun etkisiyle yazıcam zaten. neyse girişi kısa kes diyenler olabilir tabi. kısa keselim ;)

bu adamın söyleyişine bayılıyorum. galp!!! 

öncelikle son durumları ele alıcak olursak şom ağızlılığımla ünlü oluğumu bir kez daha görmüş oldum. mezunum zart zurt derken ahanda olamayacağımı öğrenmiş oldum bi gün  pat diye. lan noluyo derseniz olayın özü şu ki alttan ders almak için kredimi zoryayıp ders alamamıştım 3ün 2sinden. sonra da hocalara sormuştum bi sorun olur mu diye. pek sallamadılar. biri sadece sorun olmaz dedi bende tamam la ne kascam beaaaa dedim :) sonra gel zaman git zaman bu dönemin ders kaydını yaparken lan dedim bi bakayım ben şu mezun olma kredisine. dürttü bişey artık ya ne dürttüyse afferim ona da ;) açtım baktım 151 kredi yazıyo. eee bende var 133 stajla da gelcek 16 kaldık mı 149da!? öle diyom böle diyom yok kafam almadı. gittim okula hoca hoca dedim. durum bu. hoca da demez mi sen ders almadın mı diye :D durumu iyice anlattım. eksik kalan kredi olduğunu anladık sonunda. neyse ki allahtan ders seçme dönemindeydim ki hemen bi ders kapayım dedim. huzurevinde staj yaptığım için yaşlılık dersi alayım dedim. gittim danışmanıma hocam kota aç durum bu dedim. (kısa kesiyorum :/ ) neyse önce kota açıcak hocayı aradık. okula yeni gelmiş beyimiz. bi de tatlı ki sormayın. 5 kilo pekmez yaaaala yaaala bitmez mode on tabi :D

hocalar falan arandı danışmanım konuşuyo tabi telefonda. ana bi de baktım dersi veremezmişmiş durumları oldu. diğer dersler boşmuş falan. lan ben diğer derslerden almak istesem niye gelirdim buralaraaaa. kıçımı kaldırmaz evimden hallederdim dedim. hem stajıma da faydası olucuk dedim. yok ikna edemedik. işin garip tarafı da danışmanım da dişlidir ama bildiğin elin araştırma görevlisi doçente posta koydu. neyse öle böle derken yarın bi daha gel dedi. iyi dedim gittim. stajdanda izin aldım ertesi gün bi daha gittim. tabi ilk görüşte araştırma görevlisine yalanan ben o gün diş biledim resmen. göööööt niye dersi vermez falan modlarındayım. zaten mezun olucum. 2 kredinin hesabını tutmak ona mı kaldı falan diyorum içimden. neyse gittim hocayı buldum. adamın dediği şey direk şu oldu. aa panda sen mi geldin. gel bak sana kota açıcaz dersi alıcaksın. bekle benim dersim birazdan biticek dedi. beni  salyalar gene akar modda tabi :D ayyyyy cıınııııım ders de açarmış kota da verirmiş :) smayli face modları :) :) :) ihi ihi falan diyorum içimden. bak yakışıklılığı kadar iyiliği de varmış içinde ay ne tatlıııığ derken hoca tabi beni siklermi bastı gitti ben heee derken :D gittim dersimi aldım sonuç itibariyle. şom ağızlılığım bi kenara kenafir gözlü blogırlar mı artık durumun kaynağı da bilemedim :D :P artık 1 dersim var ve o da cuma günü. cumaları staja gitmiyorum yani haftanın 5 gününden de yırttım :D keh keh keh ;) işin kötü tarafı vize final gene bana hüsran bana yine manyaklık uykusuz geceler :/


ordan staja geçicek olursak da staj fena değil tabi. hala huzurevi hala yaşlı ve yanık süt kokan rehabilitasyon odası :/ artık burnum alışsa da işleri kavrasam da bazen gitmek zor geliyo. neyse diyorum işin böylesine de gitmk var bide. sus diyorum içimden beterin beteri vaar. şom ağzın vaaar sus diyorum :D staj iyi giderken tabi bi haber geldi kulağımıza. başka bi üniversiteden bi stajyer geliyo dediler. bi kız bi erkek dediler. allaaaam işallah erkek olan cuma gelmez de bi yüzünü görürüm dedim. şöle kapı gibi tok sesli falan insanın içine işleyen bi cins olsa allaaaam diyip diyip durdum. çarşamba günü geldi çattı merakla bekliyorum tabi. neyse sabah 8de kuruma girdim. sosyal servisin odaya girdim. bi çocuk var orda bizim uzmanla konuşuyolar.

heralde sabah sabah biri gözünü huzurevinde açtı da bilgi almak için geldi zannetim. miyersem o belime kadar gelen, ergenliği atlayıp çocukluktan yetişkinliğe geçen çocukumsu kişi stajyermiş. adını da cep herkülü koydum. 3. sınıf bi bilmiş bi bilmiş sorma tam ağzına kızgın demir sopayla vurmalık yani :D neyse bu cep herkülüyle bi görüşme yapmak için odanın birine çıktık amcayla görüştük bi sorun varmış galiba onun detaylarını aldık. hiç konuşmadı tabi cep herkülü. en son çıkmadan sen bişi demedin bişey diceksen sorcaksan falan sor dedim yok dedi. iyi dedim çıktık odadan. aşağı indik uzmana olayı anlatıcaz. zaten adam biz girince sordu. tam ben anlatcam olayı pat diye çok bilmiş cep herkülü yırtık dondan çıkar vaziyette başladı anlatmaya. ben kaldım öle.  lan mal hani yukarda ağzını bıçak açmıyodu. ne oldu da bi ara cırcı olmuş  kedi gibi dökülmeye başladın ha!? bi sinir oldum bi sinir oldum sormayın canlar. valla elimin tersiyle bi patlatıp limon gibi sıkmayı hayal ettim. neyse dedim sus cep herkülü bozmayalım ağlamasın dedim. o gün tabi bütün gün homurdanıp söylendim. cep herkülü de bütün konuşmalara atlayıp ha haaa ben bu kanunu biliyoum yeni çıkan yürürlükte böle bu maddesi şöyle yok giriş belgelerine göre şurda olması lazım bunun diye ortalarda caka sattı. lan dünkü bok napıyon sen dedim. benden istenen dosyaları koşup benden önce çıkardı. benim laflarımı aldı sattı. aaaaaaaah dedim gebertirim bak seni dedim. o günü kazasız atlattık neyse. sonraki gidişatlar nası olur bilmiyorum ama işte bakalım sinir harbi haricinde güzel ya stajım. artık iyicene orda çalışır gibi hissediyorum evrak işi raporlar falan artık bize bakıyo :D neyse memura erken bağladım ama neyssssse ;)


son olarak da sevgili modlarına geleyim. en son ki yazımda bi soğukluk hissettiğimi söylemiştim.evet hissettim. geldiğim günlerde bunu hissettim. sanki öle uzak arkadaşlarız gibiydi. zamanla açıldı. yazdıklarıma yönelik mail atanda oldu özel olarak. normal mailleştiğim cancanlar da sordu sağolsunlar ;) çok teşekkür ederim ilgilenenlere soranlara ;) neyse ilk ilişkimdeki o büyük bocalamayı yaşayacağım korkusu sardı beni gene tabi. gözden çıkarılma, bir insan olarak değer görmeme, geçiştirilerek konuşmalar... neyse dedim neyse. vardır bunun da bi açıklaması. sonuçta daha önce aldatıldım bunu da biliyosunuz. aklıma gene o düşünceler de geldi. durdum ve bekledim. eğer hayat bana bi daha çıkış sunarsa çıkıcaktım. istenmemeyi yaşamaktansa bazı şeyleri arkanda bırakıp çıkmak daha kolaydı. bende bekledim. sonra sonra bi açılmalar oldu tabi. beni haksız çıkaracak şeyler. eskisi gibi olduğumuzu gösterdi gene. aklıma açıklama olarak da artık kendisi de sosyalleşmeye başladı gibi düşünceler geldi. nitekim bunu gösteren bişeyler yok şuan için ama farklı durumlar da mevcut. mesela şuan bu yazımı kendi evimden yazıyorum. evime gitmek istediğimi söyledim tamam dedi. gel sen de dedim gelmek istemiyrum ama sen gitmek istiyosan git dedi. çat diye geldim bende. önceleri bu sıkıntılı durumlar ortaya çıkarırdı fakat bu sefer öyle olmadı. geldim ve burdayım. galiba artık beni elde ettiğini düşünüyo ve bana güveniyo diye düşünüyorum bazen de. neyse şuan iyiyiz gayet. ben ales çalışmaya çalışıyorum o da benim yaptığım salaklıklara gülmekle yetiniyo. sakin bi edayla beni izliyo. duruyo ben saçmaladıkça daha da bi sarılıyo. birbirimizi artık anladığımızı düşünüyorum. ya da büyüyo öküzüm :)

öle işte :)

p.s. : şunu da eklemek istiyorum ki bütün blogılar aynı şeyden dert yanıyo adam gibi birisi yok diyolar. tabi bunun gerçeklik payının olmadığını iddia etmiyorum fakat insan emek vermeden de bi ilişki olmuyo. karşındakini seni anlamasını beklerken sen neden onu anlamadığını niye sorgulamıyosun bunu hiç düşünüyomusun peki? o öyle düşünüyosa olabilir. sen de böyle düşünüyosun eeee yok kafamız uyuşmadı müzik zevkimiz tutmadı diyosun pat bitiyo bütün büyü. karşındakine de kendisini açması için zaman ver. herkes gibi o da sen de ilk tanıştığın birine bir imaj vermeye çabalıyosun belki de kalkanlarını kaldırıyosun fakat sen de o kalkanları indiresiye kaç zaman geçmesi gerekiyo. bunu bi de onun tarafından düşün. ha hatalısınız demiyorum ama bişeylerin peşinden koşmadan eksiler üzerinden gidersen sen de bi yere ulaşamazsın blogırcan. bunu unutma ;) basit bi örnek olarak en yakın arkadaşınla bile nasıl arkadaş olduğunu neler yaşadığını düşün. en yakın arkadaşınla nası bu hala geldin bi düşün bakalım. sonuçta sevgilin de en yakın arkadaşın olmuyo mu olmıcak mı? neyse ben naçizane fikrimi sundum. herkese göre böyle olmayabilir tabi ;)

bi p.s. daha : az önce yazdıklarım gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi olmayan şeylerdir. söylediğim üzere kendi yaşadıklarımdan çıkardığım fikirlerdir ;)

ok kib by sçs kıps ;)